Digimon Adventure Special Edition
----- Part VI : Lets go together One wolf, One canine on the battle -----
Warning : ฟิคชั่นต่อไปนี้ ผู้แต่งขอสงวนสิทธิ์ ห้ามคัดลอก ห้ามดัดแปลง ห้ามตีพิมพ์เผยแพร่หรือนำไปแอบอ้าง รวมทั้งห้ามกระทำการใดทั้งสิ้นกับฟิคชั่นนี้ นอกจากอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ถ้าพบเห็นจะเอาเรื่องอย่างถึงที่สุดแล้วจะไม่นำเรื่องอื่นๆมาลงอีก
จากเหตุการณ์ที่การุรุมอนปลดปล่อยพลังแห่งแสงสว่างของเขามาช่วยเหลือกาโอมอน ทำให้แต่ละคนเริ่มสงสัยแล้วว่าการุรุมอนจะต้องมีพลังอะไรบางอย่างที่คนอื่น ๆ ไม่มีอยู่ในตัว ซึ่งตรงนี้แม้แต่การุรุมอนเองก็สงสัยตัวเขาเองเช่นกัน นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่พลังลึกลับนี้แสดงผลออกมาให้เขาเห็น ครั้งแรกเกิดขึ้นตอนที่เขาติดกับของพวกเดมอนจนเกือบจะกลายไปเป็นพวกเดียวกับมันถ้าพลังของเขาไปออกมาช่วย ครั้งนี้เขาก็ยังสามารถใช้พลังของตัวเองดึงคนอื่นกลับมาเป็นปกติได้อีก
การเดินทางเข้าสู่เขตอันตรายของพวกเขาก็มาถึงเมื่อทั้งหมดมาหยุดอยู่ตรงที่ตีนเขาของ Mugen Mountain ทั้งหมดยืนมองดูบนส่วนยอดซึ่งมีแต่หมอกควันจนแทบไม่เห็นอะไรเลย บรรยากาศป่ารอบ ๆ ก็ยังคงเงียบและมืดสลัวอยู่ ซึ่งยากนักที่จะสังเกตการณ์เคลื่อนไหวของสิ่งแปลกปลอมรอบ ๆ ตัวได้ การุรุมอนเดินเข้าไปใกล้บริเวณทางขึ้นโดยมีกาโอมอนตัวน้อย ๆ ของเขานั่งอยู่บนหลังคอยช่วยสังเกตการณ์ไปในตัว ส่วนคนอื่น ๆ ก็เดินสำรวจมองไปรอบ ๆ เพื่อหาสิ่งผิดปกติแถว ๆ นั้น เมื่อพบว่าปลอดภัยพวกเขาก็เข้ามาคุยกันเพื่อวางแผนที่หาหนทางที่จะบุกเข้าไป
เอาล่ะ...ตอนนี้พวกเราอยู่ตรงทางขึ้น ซึ่งแน่นอนว่าคงมีสมุนของพวกมันเดินตรวจเวรกระจายอยู่เต็มไปหมดแน่ ๆ... การุรุมอนพูดกับทุกคนแล้วมองไปที่ภูเขาลูกนั้นอีกครั้ง
ถ้าอย่างนั้นฉันว่าเราก็ต้องหาทางอื่นที่ไม่เปิดเผยแบบนี้....ดักซุ่มตีมันตามทางไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงยอดดีไหม เลดี้เดวิมอนเสนอความคิดกับทุกคน
มันก็ดีนะ...แต่ฉันว่าถ้าเราไปเป็นกลุ่มแล้วไล่ตีไปที่จุด ๆ เดียวนี่ ก็อาจทำให้พวกมันรู้ตัวได้เร็ว ซึ่งจะทำให้ศัตรูกรูกันมารุมเราได้ นอกจากนี้สถานที่มีควมคับแคบ การที่เราจะไปเป็นกลุ่มก็ยิ่งทำให้ถูกพบเห็นได้ง่ายอีกต่างหาก....เราน่าจะแยกออกไปตีกันหลาย ๆ จุดเพื่อให้ศัตรูมันสับสนและไม่มีโอกาสมารวมตัวกันได้ อย่างเช่น ฉันกับพี่การุรุมอนไปทางซ้าย ส่วนพวกเธอไปทางขวา ไล่ตีวนรอบภูเขาจนไปเจอกันบนยอดสุดก็จะทำให้ง่ายขึ้น ทุกคนคิดว่าไง กาโอมอนอธิบายเพิ่มเติมด้วยเหตุผลและข้อเท็จจริงนานานับประการราวกับเป็นนักการวางแผน ซึ่งทำให้คนอื่น ๆ ในที่ประชุมถึงกับทึ่งในความสามารถของดิจิมอนสุนัขตัวน้อย ๆ ตัวนี้
โอ้โห...น่าทึ่งมากเลยกาโอมอน...วางแผนได้เก่งจริง ๆ เลดี้เดวิมอนกล่าวชม ส่วนคนอื่น ๆ ก็พลอยปรบมือให้
นั่นดิ...นายเชี่ยวชาญการต่อสู้ได้ขนาดนี้เชียวหรือนี่ โอกามอนกล่าวชมเช่นกัน
อ้าว...ก็เพราะฉันมีอาจารย์สอนมาดีนิ...ใช่ไหมครับพี่ กาโอมอนกอดอกยักเอนลงไปเกาะคอของการุรุมอน ซึ่งการุรุมอนเองก็ส่ายหัวหัวเราะเขาเล็กน้อย ฮ่าๆๆ เอาล่ะ ๆ งั้นดำเนินการตามแผนนี้ได้...ฉันจะไปกับกาโอมอน ส่วนพวกเธอทั้งสามคนเจอกันบนยอดเขานะ...
ตกลง!! ทุกคนเอ่ยตอบรับแล้วต่างก็แยกย้ายออกไปตามมุมเขา การุรุมอนกระโดดขึ้นไปอีกทางแล้ววิ่งออกไป ส่วนเลดี้เดวิมอนก็บินไปอีกทางพร้อมกับวิซาร์ดมอนและโอกามอนวิ่งตามไป ศัตรูพวกยามต่าง ๆ พวก Gobinmon ที่เดินไปมาอยู่แถวนั้นแทบไม่ได้ระวังตัวเมื่อโดนไม้ตายของแต่ละคนสาดใส่อย่างรวดเร็วจนสลบไปเรื่อย ๆ ทีละตัวทีละตัว
ณ บนยอดสุดในถ้ำของภูเขา Mugen Mountain เดวิมอนและแวนเดมอนกำลังสนุกสนาน สำราญกับการดูจอมอนิเตอร์ข้างบัลลังค์ที่พวกเขานั่ง โดยภาพที่ปรากฏกำลังแสดงถึงความวุ่นวายของเกาะไฟล์ที่เต็มไปด้วยดิจิมอนที่บ้าคลั่งไล่ทำลายบ้านเมืองแบบไม่มีสติ
ฮ่าๆๆๆ ดี....ดีจริง ๆ...ความวุ่นวายของเกาะไฟล์มันช่างสวยงามอันอย่างนี้ เดวิมอนเอ่ยหัวเราะอย่างสนุกสนานบนบัลลังค์ข้าง ๆ แวนเดมอน
นั่นสิ....เมื่อไรที่พวกมันต่อสู้จนตายกันไปหมด....พวกเราก็จะได้ปกครองเกาะและสร้างดิจิมอนใหม่ขึ้นมาให้เป็นทาสรับใช้ของพวกเราซะที.... แวนเดมอนกล่าวพร้อมกับจิบไวน์แดงในมือของเขาอย่างเพลิดเพลิน
*** ปิ๊บ ๆๆๆๆๆๆ ***
เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นในถ้ำซึ่งเป็นสัญญาณเตือนถึงผู้บุกรุก เดวิมอนกดแป้นคีย์บนจอมอนิเตอร์แล้วเห็นพวกการุรุมอนกำลังวิ่งบุกขึ้นมาตามทางเดินรอบ ๆ ภูเขา ฮึๆๆ...เจ้าพวกโง่เอ๊ย...กลับมาหาที่ตายแท้ ๆ... เดวิมอนพูดแล้วพลางลุกขึ้นจะบินออกไปแต่ว่าแวนเดมอนจับมือห้ามเขาไว้ เดี๋ยว....เดี๋ยวเดวิมอน....อย่าเสียแรงให้มันเหนื่อยเลย....ฉันเตรียมแผนรับมือเอาไว้เรียบร้อยแล้ว....โดยเฉพาะกับเจ้าดิจิมอนหมาป่าโอหังตัวนั้น
กลับมาที่พวกการุรุมอนกับกาโอมอนที่กำลังต่อสู้ฝ่าด่านขึ้นมาทีละชั้นทีละชั้นของภูเขาจนมาถึงจุด ๆ หนึ่งที่เป็นทางเดินขึ้นไปยังชั้นต่อไป การุรุมอนเดินเข้าไปมองรอบ ๆ อย่างระมัดระวังเมื่อเขารู้สึกว่ามันผิดปกติ เพราะมันไม่มีใครเฝ้าดูอยู่เหมือนชั้นล่าง ๆ เลย
พี่การุรุมอน...ทางสะดวกแล้ว...ไปกันเลย!! กาโอมอนไม่รีรอ พอพูดเสร็จก็รีบวิ่งนำหน้าการุรุมอนไป
เดี๋ยว!!...อย่าเพิ่ง กาโอมอน!!... การุรุมอนรีบวิ่งตามออกไปแต่แล้วบางสิ่งบางอย่างก็เกิดขึ้นกับพื้นที่ที่พวกเขาย่างเก้าเข้าไปเหยียบเข้า
*** เปรี๊ย เปรี๊ย....เปรี๊ยๆๆๆๆ...ตูม *** หวา!!... ว๊า!!... *** ตุบ!! *** ไม่ทันไรพื้นดินก็แตกออกเป็นรูโหว่ดึงพวกเขาทั้งสองตกลงไปในห้องมืดในตัวภูเขา
โอย....โอ้ย...กาโอมอน...เป็นอะไรมากมั้ย การุรุมอนยันตัวลุกขึ้นแล้วหันมาเรียกกาโอมอนที่นอนหน้าคว่ำอยู่บนพื้น
อูย...เจ็บ...เจ็บจังเลย... กาโอมอนกัดฟันแล้วยันร่างที่เต็มไปด้วยฝุ่นของเขาลุกขึ้น
ไงล่ะ... บอกแล้วว่าให้รอเดี๋ยว...รีบร้อนมากเกินเหตุ เห็นไหมเป็นยังไง... การุรุมอนตำหนิดิจิมอนตัวน้อยของเขาแล้วช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้นมานั่ง
ขอโทษครับพี่การุรุมอน...ผมพลาดจนได้...อูย เจ็บ ๆๆ กาโอมอนขอโทษดิจิมอนรุ่นพี่แล้วเอามือกุมหัว
การุรุมอนถอนหายใจแล้วมองไปรอบ ๆ ห้องที่ดูมืดไปหมด โชคดีที่แสงจากภายนอกส่องลอดช่องว่างที่เพิ่งแตกออกเข้ามาได้ ทำให้การุรุมอนพอเห็นสิ่งต่าง ๆ แล้วเริ่มสังเกตเห็นทางเดินที่อยู่ภายในของสถานที่แห่งนี้
หืม...ทางเดิน...มีทางเดินอยู่ในภูเขาด้วยหรือนี่...
งั้นก็ดีเลย...พี่การุรุมอนเราไปกัน...เอ๊ะ!!...เอ่อ ขอโทษครับ... กาโอมอนเกือบเผลอวิ่งออกไปอีกครั้งถ้าเขาไม่พอดีไปเห็นสีหน้าดุ ๆ ของการุรุมอนซะก่อน เขาจึงหยุดขอโทษขอโพยได้ทันท่วงที
เฮ้อ...กาโอมอน จำไว้นะ...สิ่งที่มันมองดูเรียบง่าย ไม่ใช่ว่ามันจะดูเรียบง่ายอย่างที่เห็น...ยิ่งมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ยิ่งต้องระวังให้มากเข้าใจไหม
ครับ...ผมจะจำไว้ครับ...
การุรุมอนยิ้มให้แล้วลูบหัวกาโอมอนเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเดินนำทางเข้าไปโดยหารู้ไม่ว่า นั่นเป็นสิ่งที่แวนเดมอนได้วางแผนไว้แล้ว ฮึๆๆๆ อีกเดี๋ยวพวกแกก็จะได้สนุกกันแน่ ๆ....เตรียมตัวตายให้ดี ๆ แล้วกัน เฮอะๆๆๆ...
อีกด้านหนึ่งที่เป็นอีกฝั่งของภูเขา พวกเลดี้เดวิมอนกำลังง่วนอยู่กับการต่อสู้ฝ่าทางเดินขึ้นไปยังบนยอดเขา โดยที่ไม่รู้ว่าการุรุมอนกับกาโอมอนได้ติดกับกัดของศัตรูซะแล้ว สิ่งที่พวกเขาเริ่มสงสัยก็คือปริมาณของศัตรูที่วิ่งเข้ามาจู่โจมเพิ่มมากขึ้น เหมือนกับว่ามันกำลังมารวมตัวกันเพื่อสู้กับพวกเขา วิซาร์ดมอนเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติจึงรบวิ่งเข้าไปบอกเพื่อนในกลุ่ม
ศัตรูเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัวเลย....สงสัยพวกมันต้องรู้ตัวแล้วแน่ ๆ
งั้นทำไงดีล่ะ...นี่เรายังไปไม่ถึงครึ่งทางเลย เลดี้เดวิมอนตอบในขณะที่พยายามตอบโต้การจู่โจมของฝ่ายตรงข้าม
เฮ้ย!!...แล้วนี่พวกการุรุมอนเขาไม่แย่กว่าเราหรือนี่....ไปกันแค่สองคนเท่านั้นเองนะ....ยังไงเราต้องรีบตามขึ้นไปสมทบพวกเขาให้ได้ ไม่งั้นพวกเขามีหวังโดนรุมเละแน่เลย...เอาล่ะ...ย้าก!! โอกามอนเอ่ยแล้ววิ่งฝ่าดงเข้าไปหวดกลุ่มพวก Gobinmon ด้วยกระบองกระดูกหนึ่งหวดใหญ่ ๆ เกิดเป็นคลื่นแรงโน้มถ่วงผลักให้แถวของศัตรูกระเด็นตกหน้าผาลงไป
โห เก่งแฮะ วิซาร์ดมอนอึ้ง
ไม่เลวเลยนะนี่....สมกับเป็นอันตพาลประจำหาดจริง ๆ เลดี้เดวิมอนทึ่ง
เอ้า....จะตะลึงอยู่นานไหม...รีบตามมาสิ เร็วๆๆ โอกามอนหันกลับมาเร่งทุกคนก่อนที่จะวิ่งตีฝ่ากลุ่มศัตรูนำทุกคนขึ้นไปสู่ชั้นต่อไป
กลับมาที่การุรุมอนกับกาโอมอน ดูเหมือนว่าทางเดินที่นำทางพวกเขาไปกำลังพาพวกเขาไปที่ไหนสักแห่งหนึ่ง ราวกับว่ามันได้ถูกเตรียมไว้ให้พวกเขาโดยเฉพาะอย่างประหลาด การุรุมอนเดินนำไปอย่างช้า ๆ โดยมีกาโอมอนทั้งท่าเตรียมรับมือช่วยอยู่ข้างหลัง สุดท้ายทางก็มาตันทีห้อง ๆ หนึ่งซึ่งการุรุมอนแทบจะไม่เชื่อเลยว่าจะมีห้องแบบนี้อยู่ในภูเขา โห...ว้าว... นี่มัน...อะไรกันนี่พี่การุรุมอน... ทั้งคู่ต่างยืนนิ่งตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั่นก็คือ ห้องถ้ำขนาดยักษ์ในภูเขาพร้อมกับน้ำตกที่สูงใหญ่และสวยงามด้วยประกายของน้ำที่ไหลลงมาสู่บ่อขนาดเล็กเบื้องล่าง การุรุมอนและกาโอมอนค่อย ๆ เดินเข้าไปสำรวจดูบริเวณโดยรอบแล้ววนกลับมายืนที่ข้างหน้าน้ำตกอีกครั้ง
ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกตินะพี่การุรุมอน.... กาโอมอนพูดหลังจากที่ทำการสำรวจเสร็จ
ยังไงก็ตามอย่าไว้วางใจนะกาโอมอน....ลืมไปแล้วหรอว่าเราอยู่ที่ไหน... การุรุมอนตอบและเตือนเขาเล็กน้อย
ครับผมรู้....แต่ว่า....แค่สงสัยว่าทำไมถึงมีน้ำตกในที่แบบนี้ได้ล่ะ....มันดู....แปลกประหลาดเกินไปอ่ะครับ... กาโอมอนกอดอกมองดูน้ำตกอย่างฉงนสงสัย
การุรุมอนเข้าใจและก็ไม่ได้คิดว่าสถานที่นี้จะปลอดภัยอย่างที่เห็น น้ำตกสวยงามที่ไหนจะมาอยู่ในภูเขาที่มีดิจิมอนที่ชั่วร้ายอยู่ การุรุมอนค่อย ๆ เดินลงไปในน้ำเมื่อเขาเห็นว่ามันตื้นพอที่จะเดินลงไปได้ เมื่อเท้าทั้งสี่ของเขาแตะลงในน้ำ ก็เกิดแสงสี่ดำเปล่งออกมาจากพื้นท้องน้ำตรงนั้น
อะ...อะไรเนี่ย...
พี่การุรุมอน...ระวัง!! *** เปรี้ยง!!...เฟี้ยว!! ตูม!! ***
กาโอมอนกระโจนผลักการุรุมอนออกมาจากบริเวณบ่อน้ำ เมื่อเขาเห็นพลังแห่งความมืดได้ถูกยิงขึ้นมาจนเกือบโดนพวกเขาทั้งสอง ทั้งคู่กระเด็นออกไปด้านข้างแต่ก็โชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไร
ขอบใจนะ กาโอมอน
ไม่เป็นไรหรอกครับ....แต่เมื้อกี้นี้มันอะไรน่ะ
การุรุมอนและกาโอมอนหันไปทางบ่อน้ำซึ่งตอนนี้น้ำในบ่อมันได้เปลี่ยนเป็นสีดำรวมทั้งน้ำตกที่อยู่ตรงนั้นด้วย น้ำที่อยู่ในบ่อนั้นอยู่ดี ๆ มันก็เกิดสร้างตัวมันเองขึ้นมาจนเป็นรูปเป็นร่างแล้วกระโดดออกมายืนอยู่บนพื้นตรงหน้าของพวกเขา ทั้งการุรุมอนและกาโอมอนตั้งท่าเตรียมสู้โดยทันควันและพยายามมองดูสิ่งนั้นอย่างไม่กระพริบตา สิ่งปริศนาสีดำนั้นได้กลายร่างเป็นดิจิมอนตัวหนึ่งที่มีรูปร่างเป็นมังกรน้ำสีดำลายสีแดง ตัวมันสูงพอ ๆ กับความสูงของห้องนี้พอดี ซึ่งทำให้การุรุมอนเดาว่าดิจิมอนตัวนี้ต้องเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้แน่นอน
Seadramon สีดำ กาโอมอนเอ่ย
Blackseadramon สมุนของพวกเดมอน....ระวังนะกาโอมอน การุรุมอนพูดให้กาโอมอนถอยห่างออกเพื่อความปลอดภัย
เจ้า Blackseadramon เมื่อเห็นกาโอมอนเดินถอยห่าง มันก็รีบตวัดหางมารัดตัวกาโอมอนแล้วดึงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
อ๊ะ!!...อ๊า!!...บ้าจริง!! กาโอมอนตะโกนร้องดิ้นและพยายามต่อยหางที่รัดตัวเขาอยู่ให้คลายออกแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล
กาโอมอน!!...แย่แล้ว!! การุรุมอนกระโดดวิ่งขึ้นไปเพื่อจะช่วยกาโอมอนแต่ก็ถูก Blackseadramon ปล่อยไม้ตาย Ice Airrow โดนตัวเขาจนกระเด็นตกลงมา *** เปรี้ยง!! *** โอ๊ย!!
พี่การุรุมอน!!...โธ่เอ้ย!!...ปล่อยฉันซิ....บอกให้ปล่อย!! กาโอมอนเห็นการุรุมอนพลาดท่าตกลงไปในน้ำ เขาก็ดิ้นมากขึ้นและพยายามต่อยแรงขึ้นจน Seadragon โยนกาโอมอนลงมาที่พื้นแต่โชคดีที่กาโอมอนจับจังหวะได้ทันเลยรีบพุ่งเข้าไปตอบโต้แบบไม่รีรอ
Rolling Upper!! *** เปรี้ยง!! *** ท่าหมัดสอยคางของกาโอมอนโดนเข้าที่คางของ Blackseadramon แบบเต็ม ๆ จนมันหงายหน้าขึ้นไป พอกาโอมอนกระโดดกลับลงมาที่พื้นไม่รอช้า เขารีบพุ่งขึ้นไปโจมตีต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว
Gao Rush!! *** เปรี้ยง ๆๆๆๆๆๆ *** ท่าหมัดปืนกลของกาโอมอนรัวต่อย Blackseadramon ไปทั่วร่างจนมันโจมตีกลับแทบไม่ทันแล้วหงายท้องลงไปนอนกองกับพื้น
กาโอมอนกลับลงมาแล้ววิ่งไปหาการุรุมอนที่นอนสลบอยู่ในบ่อน้ำสีดำด้วยความเป็นห่วง การุรุมอน!!...พี่การุรุมอน!!...หน็อยแน่...แก!!... กาโอมอนหันไปมองเจ้า Blackseadramon ด้วยความโกรธจัด ซึ่งในขณะนั้นเองพลังของเขาก็เริ่มเปล่งออกมาจากร่าง กลายเป็นพลังแห่งแสงสว่างส่องกระจายออกไปทั่วบริเวณจนการุรุมอนลืมตาขึ้นมาได้อีกครั้ง
***** แว้บ ๆๆๆๆ *****
==================== Gaomon Shinka!! ====================
=============================
========================= Gaogamon!! =========================
ในที่สุดร่างของกาโอมอนขั้นโตเต็มวัยก็ได้ถูกปลดปล่อยออกมา แสงสว่างค่อย ๆ จางลงจนการุรุมอนเริ่มเห็นดิจิมอนสุนัขสีฟ้าร่างโตเต็มวัยที่มีขนาดพอ ๆ กับเขายืนอยู่ข้าง ๆ เขา เขายิ้มให้กับกาโอกามอนด้วยความดีใจและด้วยความยินดีที่ได้เห็นดิจิมอนรุ่นน้องคนนี้ของเขาสามารถพัฒนาร่างได้ในที่สุด กาโอมอน...ยินดีด้วยนะ....ในที่สุดพลังของนายก็ได้ถูกปลดปล่อยออกมาจนได้ การุรุมอนพูดกับรุ่นน้องร่างโตเต็มวัยแล้วลุกขึ้นยืนอีกครั้งเพื่อเตรียมต่อสู้
หืม...เปลี่ยนร่าง...เปลี่ยนร่างอย่างนั้นรึ...ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ แวนเดมอนพูดกับตัวเองในขณะที่นั่งดูพวกการุรุมอนทางจอมอนิเตอร์ในห้องส่วนตัวของเขา การต่อสู้และการเปลี่ยนร่างของกาโอมอนทำให้แวนเดมอนรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยแต่ว่ามันก็ไม่มากพอที่จะทำแวนเดมอนรู้สึกกลัวอะไรไปได้เพราะแผนของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
Blackseadramon กลับมาตั้งตัวได้อีกครั้งซึ่งตอนนี้มันโกรธจัดมาก ๆ แล้วเริ่มพุ่งเข้ามาจู่โจมใสพวกการุรุมอนแบบไม่ยั้งมือ ฝ่ายการุรุมอนกับกาโอมอนก็ได้มายืนคู่กันแล้วมองดูเป้าหมายอย่างใจจดใจจ่อ ทั้งคู่หันหน้ามามองกันแล้วพนักหน้าด้วยรอยยิ้มก่อนที่วกเขาจะวิ่งออกไปพร้อม ๆ กัน
เอาล่ะนะ กาโอมอน!!...
ได้เลย การุรุมอน!!...
ทั้งคู่กระโดดขึ้นท้องฟ้าหลบการโจมตีของ Blackseadramon ทำให้พวกเขาได้โอกาสที่จะรวบรวมพลังที่พวกเขามีอยู่จนในที่สุดพวกเขาก็ได้ระเบิดปล่อยมันออกมา
Fox firer!!
Spiral Blow!!
*** เปรี้ยง!!...บึ้ม!! ***
ท่าไม้ตายของดิจิมอนทั้งสอง เปลวเพลิงสีฟ้าของการุรุมอนและสายลมร้อนระอุสีน้ำเงินของกาโอกามอนได้รวมตัวกันเป็นพายุไฟอันร้อนแรงพุ่งกระแทกเข้าที่หน้าผากของ Blackseadramon อย่างจัง ร่างของมันแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็งอยู่สักพัก แต่แล้วในที่สุดมันก็แตกร้าวเหมือนน้ำแข็งจนมันสลายกลายเป็นฝุ่นผงลอยฟุ้งกระจายไปในอากาศพัดผ่านร่างของการุรุมอนและกาโอมอนที่ยืนอยู่ตรงนั้น
ในตอนนี้การุรุมอนก็มีเพื่อนร่วมต่อสู้ร่างใหม่ที่มีพลังพอ ๆ กับเขา ทั้งหน้าตาและรูปร่างของทั้งสองบ่งบอกได้ถึงความเป็นดิจิมอนนักสู้สายพันธุ์เดียวกันอย่างชัดเจน ฝ่ายหนึ่งเป็นสุนัขป่าผู้เก่งกาจและห้าวหาญ ส่วนอีกฝ่ายก็เป็นสุนัขบ้านที่ดูฉลาดและใจสู้ การต่อสู้ร่วมทางไปด้วยกันของดิจิมอนทั้งสองตัวนี้ได้เริ่มขึ้นแล้ว
อืม...ไม่เลวเลยนะกาโอกามอน...ถือว่าทำได้ดีเลยล่ะ... การุรุมอนกล่าวชมดิจิมอนรุ่นน้องที่เติบโตของเขา
ก็ต้องขอขอบคุณนายนั่นแหละ...เพราะฉันมีนายที่สอนฉันมาดี พลังของฉันก็เพิ่มขึ้นจนทำให้ฉันสามารถเปลี่ยนร่างได้ยังไงล่ะ กาโอกามอนตอบแล้วยิ้มให้กับการุรุมอน
*** ครืน ๆๆๆๆ....ครืน ๆๆๆๆ ***
การุรุมอนเสียงอะไรน่ะ!!... กาโอกามอนเอ่ยถามการุรุมอนเมื่อเขาได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากผนังถ้ำในห้องที่พวกเขายืนอยู่ การุรุมอนยืนนิ่งแล้วคิดอยู่สักพักแล้วทันใดนั้นเองเขาอุทานขึ้นมาอย่างทันควัน
ถ้ำ....แย่แล้วกาโอกามอน...รีบหนีเร็ว!!
*** เปรี๊ย!!...เปรี๊ย ๆๆๆ ครืน ๆๆๆๆ ***
เป็นอย่างที่การุรุมอนคิดไว้ เมื่อใดที่เจ้าของสถานที่ถูกกำจัด สถานที่แห่งนั้นมักจะถูกทำลายตามไปด้วยเสมอ และตอนนี้ถ้ำที่พวกเขาอยู่มันกำลังจะถล่มลงมาทับพวกเขาแบบไม่ทันตั้งตัว ทั้งกาโอกามอนและการุรุมอนรีบหันหลังวิ่งออกมาจากบริเวณน้ำตกแล้วมุ่งหน้ากลับไปยังทางเดินอย่างรวดเร็วโดนที่กาโอกามอนวิ่งนำหน้า ส่วนการุรุมอนก็คอยตะโกนเร่งเขาอยู่ข้างหลัง วิ่ง...วิ่งเร็ว...วิ่งเร็ว ๆ เข้ากาโอกามอน!!...
*** เปรี๊ย!! ครืน ๆๆๆๆๆๆ ***
แย่แล้ว!! กาโอกามอน!!
การุรุมอน!!
*** ตูม!! ***
.
.
To be continued...