Feeling in my mind
--- ( Gabumon Feeling ) ---
Warning : ฟิคชั่นต่อไปนี้มีบางส่วนของเนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากเหตุการณ์จริง ภาพก็ถ่ายแล้วนำมาประกอบกับเรื่องเพื่อเพิ่มความบันเทิงจากสถานที่จริง ไม่ได้ต้องการจะแอบอ้างแต่อย่างใด ยกเว้นในส่วนของลิงค์เพลงซึ่งเจ้าของเรื่องจะเขียนที่มาตามมารยาทของการอ้างอิง ดังนั้นส่วนอื่นๆทั้งหมดที่ไม่รวมเพลงแล้ว เจ้าของเรื่องขอสงวนสิทธิ์ ห้ามคัดลอก ห้ามดัดแปลง ห้ามตีพิมพ์เผยแพร่หรือนำไปแอบอ้าง รวมทั้งห้ามกระทำการใดทั้งสิ้นกับฟิคชั่นนี้ นอกจากอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ถ้าพบเห็นจะเอาเรื่องอย่างถึงที่สุดแล้วจะไม่นำเรื่องอื่นๆมาลงอีก
--- เรื่องนี้เป็นเรื่องราวในอดีตตอนที่การุรุมอนยังเป็นกาบุมอนอยู่ ---
ความเดิม : เนื่องจากการที่กาบุมอนทำงานหนักเกี่ยวกับการแต่งฟิคชั่น ปรับปรุงเวป และดูแลบอร์ดมาก ทำให้เพื่อนๆของกาบุมอนเริ่มเป็นห่วงกาบุมอน โดยเฉพาะปิโยมอน ซึ่งเธอได้เป็นคนเริ่มวางแผนกับเพื่อนคนอื่นๆว่า จะพากาบุมอนไปพักผ่อนคลายเครียดกันที่รีสอทต์กลางป่าเขา ในช่วงวันที่ 5-7 พ.ค.นี้ โดยเมื่อทุกคนต่างเห็นด้วย จึงได้พากันชักชวนกาบุมอนให้ไป ซึ่งกาบุมอนเองก็คงจะขัดใจไม่ได้ เพราะต่างคนต่างก็มามะรุมมะตุ้มขอให้ไป...
--- วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ( วันเริ่มออกเดินทาง ) ---
เช้าวันใหม่ของการเดินทาง กาบุมอนต้องตื่นเช้ากว่าเดิมหลายเท่ามาก เพราะพวกปิโยมอนนัดทุกคนให้มาเจอกันที่เมืองแห่งการเริ่มต้นก่อน 9 โมงเช้า ซึ่งกาบุมอนก็เริ่มตื่นอย่างงัวเงียเมื่อตอน 7 โมงเช้า หลังจากนั้นก็มาแปรงฟัน ล้างหน้า อาบน้ำ เตรียมเก็บข้าวของพร้อมที่จะออกเดินทาง โดยก่อนไปกาบุมอนก็แวะเข้าไปดูบอร์ดสักเล็กน้อย ประมาณ 8 โมงกว่าๆ กาบุมอนก็ปิดคอมพิวเตอร์ ออกมาล็อคบ้าน แล้วก็ออกเดินทางไปที่เมืองแห่งการเริ่มต้น...
เมื่อกาบุมอนมาถึงที่เมืองแห่งการเริ่มต้น ก็ประมาณ 8 โมงครึ่งได้แล้ว แต่ก็เห็นว่าบางคนก็ยังไม่มาเลย ซึ่งตอนนี้ที่เห็นอยู่ก็มี ปิโยมอน เท็นโทมอน โกมามอน และปาตามอน ระหว่างนั้นกาบุมอนก็เข้าไปพูดคุยทักทายกับพวกปิโยมอน
กาบุมอน : อรุณสวัสดิ์ปิโยมอน...ทุกคน ( กาบุมอนลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาหาปิโยมอน )
ปิโยมอน : อ้า!! อรุณสวัสดิ์กาบุมอน ( ปิโยมอนหันมาพร้อมกับวางกระเป๋ากับเป้ลง )
โกมามอน : อรุณสวัสดิ์กาบุมอน ( โกมามอนคลานเข้ามาทักพร้อมกับเป้บนหลังขนาดเล็ก )
เท็นโทมอน : อรุ๋ณสวัสดิ์ ครั๋บ ( เท็นโทมอนหันมาทักขณะตรวจดูเป้อยู่ )
ปาตามอน : สวัสดีครับกาบุมอน ( ปาตามอนหันมาทักเช่นกันขณะใช้หัวดันกระเป๋าเล็กมากองใกล้ๆกับเป้ของเท็นโทมอนมอน )
กาบุมอน : แล้วคนอื่นๆล่ะ ?
ปิโยมอน : ไม่รู้สิ...เฮ้อ...ช้าจริงๆเลย ( ปิโยมอนเท้าเอวมีอาการหงุดหงิดเล็กน้อย )
สักพักกาบุมอนก็เห็น เทลมอน พัลมอน และอากุมอน วิ่งเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบ โดยเฉพาะพัลมอนกับเทลมอน คุณเธอเล่นขนกระเป๋ามาทีสองสามใบอย่างกับจะไปปักหลักอยู่ที่นั่นยังไงยังนั้น ส่วนอากุมอนเขาแบกกระเป๋ามาใบเดียวก็จริง แต่ว่า...มันตุงมาก!! ยังกับพี่แกขนระเบิดหรือตู้เย็นมายังนั้น
ปิโยมอน : มาแล้วหรอ... ( ปิโยมอนทำหน้าเบื่อหน่ายมองพวกพัลมอน )
เทลมอน : ขอโทษทีนะ...ฉันมัวแต่เก็บเครื่องประทังความงามอยู่น่ะ ( เทลมอนปล่อยกระเป๋าทั้ง 3 ใบลงแล้วนั่งพักเหนื่อยสักครู่ )
พัลมอน : ฉันก็เหมือนกัน...แหม!! ไปเที่ยวป่าเขาทั้งที ฉันก็ต้องเริดซะหน่อยซิ ( พัลมอนพูดพร้อมกับเต๊ะท่าคุณหญิงคุณนาย )
กาบุมอนเอามือข้างนึงกุมหน้าผากแล้วพูดว่า : เฮ้อ...มันอะไรกันนักกันหนา...
อากุมอนหายใจหอบแล้วรีบบอกเหตุผล : ของฉันง่ายมาก...ตื่นสาย...
-- ป่อย!! -- ทุกคนทำหน้าเบื่อหน่ายกันหมด --
ปิโยมอนยิ้มแบบแปลกๆแล้วค่อยๆเดินไปหาอากุมอน
ปิโยมอน : อากุมอนจ๊ะ...
อากุมอน : จ๋า...ปิโยมอน ( อากุมอนยิ้มพร้อมกับเหงื่อตก )
-- ผัวะ!! ~~ ตุบ!! --
อากุมอน : แหง็กๆๆๆ ( ไม่มีคำตอบจากอากุมอน นอกจากอาการดิ้นชักกระแด่วกับพื้น )
กาบุมอนคิดในใจ : อึ๋ย!! น่ากลัวจัง!!
หลังจากที่ทุกคนมากันครบแล้ว พอถึงเวลา 9 โมงตรง ก็มีเสียงรถรางมาจอดหน้าทางเข้าเมือง โดยคนขับก็เป็นคนที่เรารู้จักกันดี นั่นคือ เลโอมอน
กาบุมอน : เอ้า!! ทุกคน รถมาแล้ว!!
เลโอมอนลงมาจากรถรางแล้วโบกมือเรียกพวกกาบุมอน
เลโอมอน : เฮ้ ทุกคน!! เชิญขึ้นรถกันได้เลย
หลังจากที่เลโอมอนเรียกพวกกาบุมอน ทุกคนต่างก็เฮโลกันวิ่งไปที่รถรางจนฝุ่นตลบเชียว โดยผู้นำมาเป็นที่ 1 คือ อากุมอน ซึ่งเจ้าตัววิ่งขึ้นบันไดรถเร็วไปหน่อย เลยสะดุดล้มคางกระแทกพื้นรถอย่างจัง ต้องลำบากกาบุมอนเข้าไปช่วยดูแลประคองขึ้นรถ
กาบุมอน : เอ้า!! เป็นไงบ้างอากุมอน... ( กาบุมอนพยุงอากุมอนขึ้นมา )
อากุมอน : ฮือๆๆๆ...เจ็บดิ ( อากุมอนเจ็บจนน้ำตาร่วงเล็กน้อย )
ดังนั้นกาบุมอนจึงพาอากุมอนเข้าไปปฐมพยาบาลในรถราง โดยคนอื่นๆก็ช่วยขนของเข้ามา ซึ่งกว่าจะได้ไปก็ 9 โมงครึ่ง...
เลโอมอน : เอาล่ะ...ไปกันเลย!! ( เลโอมอนพูดเสร็จ ก็เดินเครื่องรถรางแล้วขับออกไป )
ในที่สุดรถรางก็เคลื่อนตัวพาพวกเราไปที่รีสอทต์ในป่ากัน โดยเลโอมอนบอกว่าก็ไกลพอสมควรเพราะต้องเหาะข้ามทะเลไป ( รถรางเหาะได้ เพราะเป็นคันเดียวกับที่พาพวกแมทไปส่งที่โลกมนุษย์ ) ดังนั้นช่วงเวลาที่อยู่ในรถราง ต่างคนก็ต่างสนุกสนาน โดยพวกดิจิมอนกลุ่มผู้หญิงก็คุยกันจุ๊กจิ๊กภาษาผู้หญิง ส่วนปาตามอนกับเท็นโทมอนก็เอาเกมเศรษฐีออกมาเล่นกัน ( เอาเข้าไป!! ) ส่วนอากุมอนกับโกมามอน 2คนนี้น่ารำคาญมากที่สุด เพราะทำอะไรไม่ทำ ดันร้องคาราโอเกะคู่ดันลั่นรถรางไปหมด ซึ่งที่กาบุมอนตกใจมากเลยคือ ไอ้ที่อยู่ในกระเป๋าตุงๆของอากุมอน ก็คือ ชุดเครื่องเสียงแบบครบเซ็ท ( โอ้พระเจ้า!! อากุมอน!! ฉันเชื่อนายเลย!! ) ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของสุขภาพหูของกาบุมอน กาบุมอนจึงหยิบกระดาษทิชชู่มาอุดหูข้างในไว้ แล้วรีบข่มตานอนให้หลับอย่างเร็วที่สุดดีกว่า....ZZZ ( สาธุ...ตื่นมาขอให้มันเงียบทีเถอะ... )
ในที่สุดรถรางก็เริ่มร่อนลงสู่พื้นแผ่นดินใหม่ กาบุมอนตื่นขึ้นมาก็ประมาณเที่ยงกว่าๆ ซึ่งวิวรอบๆเริ่มเป็นป่ากับภูเขาสีเขียวสดแล้ว โดยเลโอมอนบอกว่าจะจอดรถทานอาหารกันก่อนแล้วค่อยไปต่อ ซึ่งรถรางจอดลงที่ " Digimon Steakhouse " ซึ่งชื่อร้านก็บอกอยู่แล้วว่าพวกกาบุมอนจะได้กินอะไรกัน ซึ่งทุกคนต่างเบิกตาน้ำลายไหลอยู่สักครู่ โดยเฉพาะดิจิมอนที่ชอบกินเนื้ออย่าง อากุมอน กับ กาบุมอน ถือได้ว่าเป็น " ของโปรด!! " จนสุดท้ายกาบุมอนขอนำทุกคนวิ่งเข้าไปก่อนล่ะ โดยอากุมอนตามมาเป็นที่สองพร้อมกับทุกคน ซึ่งแต่ละคนก็สั่งอาหารตามที่ชอบ เมื่ออาหารมาก็ลงมือทางกันอย่างเอร็ดอร่อย...
กาบุมอน : โอ้!! อร่อยจังเลย สเต็กเนื้อนี้นิ่มดีจังเลย อ้ำ!!
อากุมอน : ช่ายๆ สเต็กหมูนี่ก็หว้านหวาน ชุ่มน้ำดีด้วย หยับๆๆ!!
--- ขออธิบายเรื่องอาหารแค่นี้ก็พอ เดี๋ยวอาจจะทำให้ทุกท่านหิวได้ ---
หลังจากพวกกาบุมอนทานกันเรียบร้อยแล้ว ก็เรียกพนักงานมาเก็บเงิน โดยกาบุมอนก็ขอเลี้ยงทุกคนเอง เป็นการขอบคุณที่อุตส่าห์ชวนมาเที่ยว ต่อจากนั้นก็ออกเดินทางต่อจนมาถึงรีสอทต์ในที่สุด ก็ประมาณบ่าย 2 โมงได้
ที่รีสอทต์นี้สวยมากๆเลย มีบ้านพักเป็นรีสอทต์ตั้งอยู่ในหุบเขาที่เขียวชอุ่มมีเมฆตัดผ่านเล็กน้อย กาบุมอนเห็นแล้วรู้สึกดีมากๆเลย บ้านพักแต่ละหลังจะมีชั้นเดียวแต่มีขนาดใหญ่ โดยบ้าน 1 หลังจะแบ่งเป็น 2 ห้องพักใหญ่ แล้วแต่ละห้องนั้นสามารถนอนกันได้ 2 คน ปิโยมอนได้เข้าไปเช็คอินบ้านพัก 2 หลัง แล้วพาทุกคนมาอยู่หน้าบ้านพัก 2 หลังพร้อมนำกุญแจแต่ละห้องมาให้พวกกาบุมอนดู
ปิโยมอน : เอาล่ะ...ตอนนี้เรามีบ้านพัก 2 หลัง แต่ละหลังจะมี 2 ห้องพัก พวกผู้ชายไปอยู่อีกหลังก็แล้วกัน พวกผู้หญิงจะไปอยู่กันอีกหลังนึง ( ปิโยมอนพูดเสร็จก็ยื่นกุญแจห้องพัก 2 ดอกให้กับกาบุมอน แล้วก็พาพัลมอนกับเทลมอนเข้าบ้านพักไป )
กาบุมอน : งั้นห้องพักหนึ่งจะนอนกันได้ 2 คนน่ะสิ แต่ว่าเรามีกัน 5 คนนะ...
ปาตามอน เท็นโทมอน และโกมามอนได้อาสาขอไปนอนรวมกัน 3 คน เพราะพวกเขาตัวเล็กๆกัน จึงไม่มีปัญหาสำหรับพวกเขา ดังนั้นกาบุมอนจึงต้องนอนกับอากุมอน...
กาบุมอน : ขอบใจมากนะพวกนาย ( กาบุมอนยื่นกุญแจให้ปาตามอน )
ปาตามอน : อือ...ไม่เป็นไรหรอกกาบุมอน นายพักผ่อนให้สบายเถอะ ( ปาตามอนรับกุญแจแล้วพาเท็นโทมอนกับโกมามอนเข้าห้องพักไป )
อากุมอน : งั้นเราไปกันเถอะกาบุมอน
กาบุมอน : โอเค ( กาบุมอนเดินนำอากุมอนไปที่ห้องพัก )
เมื่อกาบุมอนกับอากุมอนเข้ามาถึงในห้องก็วางกระเป๋าลงแล้วมองดูรอบๆห้อง ห้องนี้มีเตียง 2 เตียง ทีวี 1 เครื่อง แอร์ 1 ตัวบนเพดานมุมห้อง และก็ตู้เย็นเล็ก 1 เครื่อง ซึ่งอากุมอนวางกระเป๋าเสร็จก็ไม่รีรอ รีบเปิดแอร์แล้วกระโจนลงเตียงเลย...
อากุมอน : ฮ้า!! นิ่มดีจริงๆเลย...
กาบุมอน : จริงๆน้า อากุมอน...
กาบุมอนจัดวางกระเป๋าพวกเขาให้เรียบร้อย แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้า ซึ่งในห้องน้ำก็ปูด้วยกระเบื้องอย่างดี มีอ่างอาบน้ำด้วย!! ( ว้าว!! อันนี้น่าสน )
-- ก็อกๆๆ -- ปิโยมอน : กาบุมอน อากุมอน ออกมาหน่อย...
กาบุมอนได้ยินเสียงจึงออกไปเปิดประตู
กาบุมอน : มีอะไรหรอปิโยมอน...
ปิโยมอน : ฉันจะมาบอกว่า 6 โมงเย็นขอให้ทุกคนไปรวมกันสโมสร ที่ที่ฉันไปรับกุญแจมาน่ะนะ เราจะมีบุฟเฟ่ต์กัน...
อากุมอนหูผึ่งรีบลุกจากเตียงทันที : หา!! บุฟเฟ่ต์หรอ!!
กาบุมอนหันหลังมาตอบ : ใช่
อากุมอน : ว้าวๆๆ ยอดเลยๆๆ!! ( อากุมอนกระโดดโหยงเหยงบนเตียงหลังจากที่รู้ว่าเย็นนี้อิ่มแน่ๆ )
กาบุมอน : เฮ้ยๆๆ อากุมอน เดี๋ยวเตียงพัง!!...เอ่อปิโยมอน งั้น 6 โมงเย็นเจอกันนะ...
ปิโยมอน : จ๊ะ แล้วเจอกันน้า...
กาบุมอนปิดประตูลงแล้วรีบเดินไปห้ามอากุมอนกระโดด ก่อนที่อากุมอนจะไม่มีเตียงไว้นอน...
หลังจากนั้นทุกคนต่างก็พักผ่อนตามอัธยาศัย รอจนกว่าจะถึงเวลา 6 โมงเย็น บางคนก็ออกไปเดินเล่น บางคนก็ดูวิวที่ระเบียงนอกห้อง แต่สำหรับกาบุมอนกับอากุมอน เขาขอนอนตากแอร์สักงีบนึง...
กาบุมอนตื่นจากการงีบ แล้วมองดูนาฬิกาข้างๆหัวเตียง ซึ่งตอนนี้ก็ 5 โมงกว่าแล้ว ส่วนอากุมอนยังคงนอนแผ่อ้าขา ปากค้างน้ำลายไหลอยู่ กาบุมอนเห็นว่ายังมีเวลาอยู่ ก็ปล่อยให้อากุมอนนอนไป แล้วกาบุมอนก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ
กาบุมอน : ฮ่า!! อ่างอาบน้ำ ( ของ จากุซซี่ หรือเปล่าเนี่ย ) ของลองสักหน่อยน้า... ( กาบุมอนดีใจแล้วก็เข้าไปอาบน้ำแช่ตัวตัวอยู่ในอ่างอย่างเป็นสุข )
หลังจากกาบุมอนอาบน้ำเสร็จ ก็เช็ดตัว ประแป้งเย็นเล็กน้อย สวมเสื้อคลุมแล้วออกมาปลุกอากุมอนให้ไปอาบน้ำ เตรียมตัวจะไปกินบุฟเฟ่ต์กัน...
เมื่อถึงเวลา 6 โมงเย็นพวกเราทั้งหมดก็มารวมกันที่สโมสร ซึ่งกาบุมอนเห็นว่าที่นี่มีห้องกิจกรรมเยอะเลย ไม่ว่าจะห้องจัดเลี้ยง สระน้ำ ( อันนี้ไม่ค่อยน่าสน ) ห้องฟิตเน็ท ( โอ้!! อันนี้น่าสนมาก ) นอกจากนี้ก็ยังมีห้องอื่นๆอีก แล้วปิโยมอนบอกว่า พรุ่งนี้จะพาทุกคนไปเล่นกิจกรรมอื่นๆที่ที่แห่งนี้เตรียมไว้ให้ แต่ต้องนั่งรถรางไป ซึ่งทุกคนฟังแล้วก็ต่างตื่นเต้นกันใหญ่
ปิโยมอนได้พาทุกคนไปที่สระน้ำ ซึ่งทางสโมสรได้จัดโต๊ะวางอาหารให้ตักเรียบร้อยแล้ว ซึ่งอาหารก็น่ากินทั้งนั้น
อากุมอน : ว้าว !! ปีกไก่ทรงเครื่อง !!
กาบุมอน : โอ้ !! หมูชุบแป้งกับเทมปุระ ชิ้นเบ้อเร่อเลย !!
ปิโยมอน/พัลมอน/เทลมอน : ว้าว !! สลัดผักลดความอ้วน !!
เท็นโทมอน : ฮ้า !! บะหมี่แห้งหมูแดง !!
โกมามอน : ของฉันต้องนี่เลย !! ต้มยำทะเลเดือด !!
ปาตามอน : เย้ๆ !! มีซุบเห็ดใส่เนยด้วย หอมจังเลย !!
แน่นอนแหละว่าทำไมพวกกาบุมอนถึงถูกใจอาหารกัน ก็เพราะว่าอย่างต่างคนต่างแอบสืบมาว่าใครชอบอะไรกันมาบ้างแล้วเอามาบอกกันเพื่อจะได้ให้ที่นี่เตรียมอาหารได้ถูกใจ ทำให้บุฟเฟ่ต์ในคืนนี้ไม่มีใครที่จะไม่แฮปปี้ หรือ จะกินต่ำกว่าสามสี่จานเลย... นอกจากนี้ระหว่างที่พวกเรากินกัน ก็มีดิจิมอนพนักงานมาร้องเพลงให้ฟังซึ่งก็ได้บรรยากาศดีทีเดียว แต่มันจะเริ่มแย่ก็ตรงที่ อากุมอนกับโกมามอนกำลังจะเดินไปจับไมค์ถ้ากาบุมอนกับพัลมอนไม่ห้ามไว้
อากุมอน : ไรเล่ากาบุมอน !! ปล่อยดิ ฉันจาไปร้องง้า !! ( อากุมอนตีโพยตีพายใหญ่เมื่อถูกกาบุมอนดึงไว้ )
โกมามอน : แง้ !! ปล่อยฉันซิ !! ปล่อยฉาน !! ( โกมามอนก็พอๆกัน )
พวกกาบุมอนพร้อมใจกันตะโกนใส่อากุมอนกับโกมามอน : พอเลยพวกเธอ !!
หลังจากที่ผ่านพ้นมื้อค่ำที่แสนอร่อยไป ต่างคนก็ต่างกลับเข้าที่พักของตน ซึ่งกาบุมอนต้องลากอากุมอนกลับเข้าที่พัก เพราะเจ้าตัวยังไม่เลิกงอแง ขนาดอยู่ในห้องแล้วยังไม่วายจะออกไปร้องอีก ลำบากกาบุมอนต้องมาดึงไว้อีกครั้ง
กาบุมอน : นี่อากุมอน !! ถ้านายยังไม่เลิกตีโพยตีพาย ฉันจะเอาน้ำมาสาดเดี๋ยวนี้แหละ !!
อากุมอนหยุดลงทันทีเมื่อเห็นกาบุมอนเดินเข้าห้องน้ำไป แล้วก็วิ่งตามกาบุมอนเข้าไปอีกแถมเข้าไปดึงเสื้อกาบุมอนเล่นอีกต่างหาก กลัวว่ากาบุมอนจะทำจริง
อากุมอน : เฮ้ย !! ยอมแล้วๆๆ ไม่ร้องก็ได้... ( อากุมอนพูดพร้อมกระทุ้งเสื้อคลุมกาบุมอนไปๆมาๆ )
กาบุมอนตกใจมากเมื่อเห็นอากุมอนรี่เข้ามาในห้องน้ำกับเขาแถมยังจะมาดึงเสื้อคลุมเขาอีก !!
กาบุมอน : ว้าก !! อากุมอน นายจะบ้าเรอะ !! ฉันจะอาบน้ำ ออกไปเดี๋ยวนี้ ไปๆๆๆ !!
-- ปึ้ง !! -- กาบุมอน : เฮ้อ อากุมอน !! นายคิดจะทำอะไรฉันเนี่ย !! ตกใจหมดเลย !! ( กาบุมอนพูดเสร็จก็ถอนหายใจ )
หลังจากกาบุมอนอาบน้ำเสร็จก็ให้อากุมอนไปอาบน้ำต่อ โดยระหว่างนั้นกาบุมอนก็จัดเตียงเละๆของอากุมอนให้เรียบร้อย แล้วค่อยไปนอนที่เตียงของเขาเอง
กาบุมอน : อืม...พรุ่งนี้จะมีอะไรสนุกๆอีกน้า... ( กาบุมอนนึกในใจก่อนที่จะหลับไป )
--- สถานที่ที่กาบุมอนไปพักกัน ---

รูปแรกก็คือ สโมสรมีไว้สำหรับติดต่อที่พัก หรือ ทำกิจกรรมต่างๆ
รูปที่สองกับสาม คือ บริเวณหน้าบ้านพักของพวกกาบุมอน
รูปที่สี่ คือ รูปบ้านพักของพวกกาบุมอนกับปิโยมอน ( หลังซ้ายมือไม่ถึงขอบของรูปเป็นบ้านพักของกาบุมอน )
--- ส่วนอื่นๆของรีสอทต์ ---

รูปแรก คือ สระน้ำ อยู่หลังสโมสร
รูปสอง คือ บริเวณที่พวกกาบุมอนกินบุฟเฟต์ตอนกลางคืนกัน แล้วก็ตรงที่โล่งๆ พนักงานเขาไว้ใช้เตรียมตั้งเวทีสำหรับร้องเพลง ( ความหวังของอากุมอนกับโกมามอน )
รูปที่สาม คือ ห้องพักที่กาบุมอนกับอากุมอนนอน เตียงใกล้กับม่านคือ เตียงที่กาบุมอนนอน ส่วนอีกเตียงที่เละๆนั่นก็เตียงของอากุมอน ( พยายามจัดให้แต่พี่แกก็ยังทำเละ ) หลังม่านก็เป็นระเบียงชมวิวสวยๆ
-------------------------------------------
-- วันศุกร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ( วันแห่งความสนุกของทุกคน และ ความรู้สึกของกาบุมอน ) --
กาบุมอนตื่นแต่เช้าประมาณ 6 โมงได้ เขาลุกจากเตียงขึ้นมาบิดตัวไปมาเล็กน้อย แล้วเดินออกไปที่ระเบียงรับอากาศยามเช้า ซึ่งบอกได้เลยว่าบรรยากาศยามเช้านี้เย็นสบายและสดชื่นมากๆเลย...
กาบุมอน : ฮ้า!! อากาศสดชื่น เย็นสบายดีจังเลย ( กาบุมอนเดินไปที่ขอบระเบียงแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ )
อากุมอน : กาๆๆ...บุๆๆ...มอน ( อากุมอนเรียกเสียงสั่นอยู่ในห้อง )
กาบุมอน : อรุณสวัสดิ์อากุมอน ( กาบุมอนเดินกลับเข้ามาหาอากุมอนในห้อง )
อากุมอน : ชะๆๆ...ช่วยๆๆ...ลดๆๆ...แอร์...ได้ๆๆไหม...ฉัน...นะๆๆหนาว... ( อากุมอนพูดกับกาบุมอนโดยเอาผ้าห่มคลุมตัวหมด เหลือแต่หน้ากับปากที่ยื่นออกมา )
กาบุมอนส่ายหน้าแล้วก็ตอบว่า : ก็แหงล่ะ...เมื่อคืนนายนอนอ้าซ่า ไม่ยอมห่มผ้านิ
อากุมอน : ยะๆๆยังไงก็ๆๆ...ช่วยปะๆๆไป...ลดๆๆ...หน่อยเถอะ
กาบุมอนจึงเดินเข้าไปปรับแอร์ให้หายเย็นลง แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปแปรงฟันล้างหน้า อาบน้ำต่อเลย เสร็จแล้วกาบุมอนก็ให้อากุมอนใช้ต่อ ก็ประมาณ 7 โมงครึ่งทั้งคู่จึงพากันออกมาทานอาหารเช้ากันในสโมสร ซึ่งอาหารที่พนักงานเตรียมไว้ก็คือ...
กาบุมอน : ว้าว!! ไส้กรอกนึ่ง ( มีชีสด้วย ) แฮม ไข่ดาว เบคอน น่ากินจังเลย
อากุมอน : น่ากินก็ตักดิ... ( อากุมอนเดินผ่านกาบุมอนโดยมือข้างหนึ่งถือจานอาหารที่เต็มไปด้วยไส้กรอกกับเบคอนอย่างเรียบร้อยแล้ว )
กาบุมอน : โห...นายนี่มือไวใจเร็วจริงๆ ( กาบุมอนเอามือเกาหัวด้วยความงง )
ทั้งคู่ตักอาหารแล้วเดินไปนั่งกันที่โต๊ะอาหารบริเวณมุมห้อง ซึ่งเป็นกระจกเห็นวิวข้างนอกได้ แล้วสักพักคนอื่นๆก็ทยอยกันเข้ามา ซึ่งแต่ละก็ไม่รีรอ รีบไปตักอาหารเช้าแล้วมานั่งร่วมโต๊ะกับกาบุมอน
ปิโยมอน : ไงจ๊ะกาบุมอน เมื่อคืนหลับสบายไหม ?
กาบุมอน : อือ สบายมากๆเลยล่ะ
ปาตามอน : ดีจังเลยนะ ห้องพวกเรานอนแทบไม่หลับเลย เพราะโกมามอนละเมอคิดถึงแฟนเสียงดังมากเลย...
โกมามอน : ปู๊ด !! แค้กๆๆ ( โกมามอนพ่นน้ำออกมาแล้วสำลัก เพราะอายที่ถูกประจาน )
โกมามอน : แหม !! พวกนายไม่เคยมีอย่างฉัน อย่ามาทำเป็นอิจฉาเลย ( โกมามอนกอดอกวางท่าพระเอกมองไปทางวิวด้วยความความภูมิใจ )
เท็นโทมอน : อุๆๆ....ฮู...แหวะๆ !! ( เท็นโทมอนทำเสียงคลื่นไส้ เพราะโกมามอน...น้ำเน่ามาก... )
ปิโยมอน : แหม !! ถ้าจะมีอ่ะนะ ฉันจะเด่นกว่าเธอเยอะ...
ปิโยมอนพูดจบแล้วหน้าแดง หันมามองกาบุมอน...
กาบุมอนสะดุ้งเฮือกเมื่อสายตาของเขาไปชนกับสายตาของปิโยมอนพอดี : อะจึ๋ย !! เอ่อๆๆ...เรากินกันเถอะนะ...เดี๋ยว อาหารจะเย็นซะหมด
กาบุมอนเริ่มแก้มแดงแล้วก้มหน้านึกในใจ : ทำไมปิโยมอนถึงมองเราแบบนั้นล่ะ...
พัลมอน : นี่ !! เลโอมอนบอกว่า ประมาณ 9 โมงให้ทุกคนมารวมกันที่หน้าสโมสรนะ
เทลมอน : เขาจะพาพวกเราไปเล่นกิจกรรมกัน ( เทลมอนวางกาแฟแล้วพูดต่อให้ฟัง )
อากุมอน : หรอ !! ที่ไหนล่ะ ( อากุมอนพูดขณะที่ไส้กรอกยังเต็มปากเป็นดุ้นๆเลย )
พัลมอน : ที่...เอ่อ " Digimonfunny Club " เขาว่าที่นั่นมีกิจกรรมให้เล่นเยอะเลย ไม่ว่าจะขี่ Shimaunimon ( Unimonที่คล้ายม้าจริงๆ ) ชมวิว , Flying Fox ( โดดหอไหลไปตามเชือก ) , นั่งกระเช้าชมวิว หรือจะขับรถวิบากก็ได้นะ แล้วก็มีอะไรอีกก็ไม่รู้เยอะเลย...
กาบุมอน : ว้าว !! น่าสนุกนะ
เท็นโทมอน : นั่นสิ...ฉันว่ากินเสร็จแล้วค่อยกลับไปเตรียมตัวดีกว่า
โกมามอน : นั่นดิๆๆ พูดแล้วฉันก็ขอไปก่อนล่ะ ( โกมามอนหย่อนไส้กรอกชิ้นสุดท้ายลงปากแล้วก็คลานออกไป )
กาบุมอน : ถ้างั้น...ฉันก็ขอตัวบ้างนะ ( กาบุมอนดื่มน้ำส้มเล็กน้อยแล้วค่อยเดินออกไป )
อากุมอน : ฉันไปด้วยกาบุมอน !! ( อากุมอนกินเสร็จพอดี ก็ตามกาบุมอนออกไปเช่นกัน )
หลังจากนั้น ทุกคนก็กลับเข้าห้องไปพักผ่อน แล้วเตรียมข้างของติดตัวไปเล็กน้อย จนเมื่อถึงเวลา 9 โมงเช้า ทุกคนก็มาพร้อมกันที่หน้าสโมสร โดยเลโอมอนได้จอดรถรางรอไว้อยู่แล้ว ทุกคนจึงขึ้นรถแล้วออกเดินทางไปที่ Digimonfunny Club กัน
เวลา 10 โมงกว่าๆพวกกาบุมอนก็มาถึง Digimonfunny Club ซึ่งที่นี่เป็นเหมือนไร่ขนาดใหญ่ มีโรงอาหารใกล้ๆกับที่รถรางจอด มีลานทำกิจกรรมที่แยกออกเป็นส่วนๆกันโดยลานกิจกรรมแต่ละชนิดจะตั้งอยู่ห่างๆกันตามสภาพแต่ละพื้นที่ที่เหมาะสม พวกกาบุมอนลงมารวมกันที่โรงอาหารแล้วนัดเวลาที่จะมาเจอกันอีกครั้ง...
ปิโยมอน : งั้นประมาณเที่ยงๆเรามาเจอกันที่นี่นะ
กาบุมอน : ตกลง
อากุมอน : ถ้างั้น พวกเรา สนุกให้เต็มที่เลยนะ !!
-- เย้ๆๆ !! --
แล้วต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปลานกิจกรรมที่ชื่นชอบกัน ซึ่งสำหรับอากุมอนขอเล่นนี่ก่อนเลย " Flying Fox !! " ( โดดหอไหลไปตามเชือก ) โดยลานนี้เป็นหอคอยที่ตั้งอยู่บนเนินเขาสูงจากพื้นสักหน่อย อากุมอนจึงต้องนั่งกระเช้าขึ้นเขาไป เมื่อไปถึงก็ไปใส่อุปกรณ์ความปลอดภัยบนหอคอย ก่อนที่จะแหกปากแล้วไหลลงมา !!
อากุมอน : ว้าก !! ยาฮู้ !! ยอดไปเล้ยยย !!
สำหรับกาบุมอนก็ขอขี่ Shimaunimon ชมไร่ก็แล้วกัน โดยกาบุมอนได้เดินไปที่โรงเลี้ยง Shimaunimon ที่อยู่ใกล้ๆกับโรงอาหาร ซึ่งพนักงานก็ขอให้กาบุมอนสวมหมวกกับรองเท้า โดยกาบุมอนเองก็พยายามที่จะใส่เข้าให้ได้ แต่ว่าหมวกนี่สิคือปัญหา กาบุมอนเลยขอไม่ใส่ดีกว่า แล้วอีกอย่างพนักงานเองเขาก็เข้าใจ เพราะทั้งไร่ก็คงไม่มีหมวกที่กาบุมอนใส่ได้หรอก
พอเสร็จแล้วพนักงานก็พา Shimaunimon ออกมา เขาแนะนำตัวเธอว่า เธอชื่อ Pop เป็น Shimaunimon สาวสวยเลยล่ะ ( กาบุมอนใช้เซ้นต์ของตัวเองเดาเอา ) ตัวของเธอมีสีขาว ผมเธอยาวตั้งแต่หัวมาจนถึงต้นคอ มีสีขาวเช่นกัน เธอได้ย่อตัวลงแล้วให้กาบุมอนขึ้นขี่อย่างง่ายดาย แล้วหลังจากนั้นเธอก็พากาบุมอนไปชมวิวรอบๆไร่ ซึ่งมีทั้งทุ่งหญ้าสีเขียว ภูเขาสูง และลำธารใสอยู่ในไร่นั้นๆ ซึ่งเป็นบรรยากาศที่ดีมากๆเลย...
สำหรับ 3 สาวดิจิมอน กาบุมอนควบ Popไปก็เห็นทั้ง 3 กำลังนั่งกระเช้าวิ๊ดว๊ายกับวิวอยู่ ซึ่งใกล้ๆกับลาน Flying fox ที่อากุมอนยังแหกปากเล่นไม่เลิกอยู่ ( กี่รอบแล้วก็ไม่รู้ ) กาบุมอนก็คิดว่าคงเหมาะสมแล้วล่ะจึงควบPopไปทางอื่น
ส่วนเท็นโทมอนกับคนที่เหลือ กาบุมอนก็ควบไปเห็นพวกเขากำลังขับรถวิบากอย่างเมามันส์ทีเดียว โดยที่ตลกก็คือ โกมามอนกับปาตามอนตัวเล็กทั้งคู่ จึงนั่งช่วยกันขับ 2 คนในรถ 1 คัน เท่าที่กาบุมอนเห็น ทั้งคู่บังคับบิดไปบิดมาจนรถวิ่งฝุ่นตลบไปหมด...
โกมามอนคุมพวงมาลัยอยู่ข้างบน : เอ้ย !! เหยียบคันเร่งให้มันแรงกว่านี้ไม่ได้หรือยังไง ปาตามอน !! ดูดิ๊ รถวิ่งเฉไปเฉมาหมดแล้ว !!
ปาตามอนโผล่ขึ้นมาบ่น : นายน่ะแหละ !! คุมพวงมาลัยไม่ได้เรื่องเอง ยังจะมาโทษฉันอีก !!
แล้วทั้งคู่ก็ จ็อกแจ๊กๆๆ อยู่ในรถที่วิ่งเบี้ยวไปเบี้ยวมาจนกาบุมอนเริ่มมองไม่เห็นพวกเขาแล้ว ( เพราะฝุ่นตลบหมด ) กาบุมอนก็เลยควบ Pop ไปที่อื่นต่อ ซึ่งระหว่างที่กาบุมอนควบ Pop นั้น Pop ก็ชวนกาบุมอนคุยถึงเรื่องต่างๆ จนกาบุมอนก็ได้หยุดให้ Pop กินน้ำริมลำธารในไร่เพื่อพักเหนื่อยสักครู่
Pop : กาบุมอน...เธอก็เก่งเหมือนกันนะ ( Pop เล็มหญ้าริมน้ำแล้วหันหน้ามาคุยกับกาบุมอนที่อยู่ใกล้ๆ )
กาบุมอน : อะไรหรอ ?
Pop : ก็...วิธีบังคับควบดิจิมอนม้าอย่างฉันไง
กาบุมอน : อ๋อ...ไม่เท่าไรหรอก ฉันเองก็คุ้นเคยมาแล้ว ( ก็ใช่สิ !! ตอนที่เป็นการุรุมอนเราก็โดนขี่แบบเดียวกันนี่แหละ )
Pop : แต่ว่า...เธอนี่ใจดีจังเลยที่ให้ฉันได้พักเหนื่อย เพราะปกติแล้วพนักงานเขาไม่อนุญาติหรอกนะ...
กาบุมอน : โอ้...ฉันไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก โดยเฉพาะดิจิมอนม้าน่ารักๆอย่างเธอน่ะ...
ไม่รู้ว่ากาบุมอนพูดอะไรแปลกไปรึเปล่า...เพราะ Pop เริ่มหน้าแดงแล้วหันมามองกาบุมอน ทำเอากาบุมอนเขินแล้วหันไปทางอื่น...
กาบุมอนคิดในใจ : อีกแล้วหรอเนี่ยเรา !!
กาบุมอนค่อยๆพูดขณะที่ยังหันหลังอยู่ : เอ่อ...เธออย่ามองฉันแบบนั้นได้ไหม...ฉันเขินน่ะ
Pop แอบยิ้มเล็กน้อยแล้วคิดในใจ : ฮิๆๆ ดูๆไป...เขาก็หล่อแฮะ...
Pop : งั้น...ไปกันต่อเถอะ ( เธอเปลี่ยนเรื่องแล้วเดินเข้ามาหากาบุมอน )
กาบุมอน : อะ...อือๆๆ
หลังจากนั้นกาบุมอนก็ควบ Pop ชมวิวของไร่ต่อ จนเมื่อเห็นว่าน่าจะใกล้เที่ยงแล้ว จึงกลับมาที่โรงเลี้ยง Shimaunimon
กาบุมอน : ขอบใจนะ Pop วันนี้ฉันสนุกมากเลย ( กาบุมอนลงจากดิจิมอนม้าตัวนั้น แล้วเดินเข้ามาลูบต้นคอ Pop )
Pop : แล้วมีโอกาส เรามาเที่ยวเล่นกันอีกน้า...
Pop กำลังจะเดินกลับเข้าโรงเลี้ยงไป แต่สักพักเธอก็หยุดหันมาบอกกับกาบุมอนว่า
Pop : คุณกาบุมอนคะ...
กาบุมอน : อะ...ครับ ( กาบุมอนหันกลับมามอง Pop )
Pop หน้าแดงฉ่าแล้วพูดออกมาว่า : ตัวคุณอุ่นมากๆเลยค่ะ...ฉันชอบ...
กาบุมอน : หา !! ( คำพูดนี้เล่นเอากาบุมอนแก้มแดงอย่างรวดเร็ว เพราะกาบุมอนพอจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่... )
Pop หันกลับแล้วรีบวิ่งเข้าโรงเลี้ยงไปโดยในใจเธอก็คิดว่า : ว้ายๆๆๆ !! นี่ฉันพูดออกไปได้ไงเนี่ย ว้ายๆๆๆ !!
กาบุมอนตอบอะไรไม่ถูกจึงไปนั่งสงบใจลงที่โต๊ะในโรงอาหาร รอจนถึงเที่ยงทุกคนก็กลับมา ซึ่งสภาพแต่ละคนนี่เปียกเพราะเหงื่อทั้งนั้น และคนที่เละที่สุดคงจะเป็นโกมามอนกับปาตามอน เพราะตัวเขาทั้งคู่เละไปด้วยดินโคลนเกือบทั้งตัว
กาบุมอน : เฮ้ย !! โกมามอน ปาตามอน !! นี่นายไปขับรถหรือไปทำอะไรมาเนี่ย !!
ทั้งคู่ต่างก็งอนใส่กันแล้วต่างคนต่างพูด
โกมามอน : ก็ปาตามอนดิ !! เหยียบคันเร่งภาษาอะไรก็ไม่รู้ พาฉันตกคลองหมดเลย
ปาตามอน : นายนั่นแหละ !! คุมพวงมาลัยไม่ได้เรื่องเอง รถถึงแหกโค้งอ่ะ !!
กาบุมอนเอามือกุมหัวทำหน้าเบื่อหน่าย : เฮ้อ !! พวกนายนี่นะ...
อากุมอน : เอาล่ะๆๆ กินกันเถอะ...หิวแล้วๆๆ ( อากุมอนเช็ดเหงื่อแล้วเข้ามานั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับกาบุมอน )
ดังนั้นโกมามอนกับปาตามอนก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำล้างเนื้อล้างตัวซะก่อน ปล่อยให้คนอื่นๆสั่งอาหารกินกัน ซึ่งก็เมื่ออาหารมา 2 คนนั่นก็มาพอดี ทั้งหมดจึงร่วมรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย จนประมาณบ่ายโมงครึ่ง เลโอมอนก็พาพวกกาบุมอนส่งกลับที่พัก ซึ่งเมื่อมาถึง ทุกคนก็ต่างไปพักผ่อนกันตามสบาย ซึ่งก่อนจะแยกย้าย ปิโยมอนได้นัดทานบุฟเฟ่ต์เวลา 6 โมงเย็นเหมือนเดิม แต่คราวนี้เธอบอกว่าจะพิเศษหน่อย คือ จะมีเวทีคาราโอเกะ พร้อมกับมีไวน์ฉลองกันด้วย โดยสำหรับทุกคน ยกเว้นปิโยมอนกับเทลมอนแล้ว ไม่มีใครเคยลองดื่มไวน์มาก่อนเลย ( ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นในคืนนี้เนี่ย !! )
ระหว่างนั้นกาบุมอนกับอากุมอนก็เข้าที่พัก ดูทีวี นั่งเล่นเกมส์กัน ( อากุมอนยกเครื่องพกมาด้วยพร้อมจอย...เชื่อ เขาเลยล่ะเรา !! ) จนพอใกล้ได้เวลา กาบุมอนกับอากุมอนก็อาบน้ำเตรียมตัวจะไปทานอาหารเย็นกันอีกครั้ง จนเมื่อถึงเวลาก็ออกจากห้องไปรอคนอื่นๆกันที่สระน้ำเหมือนเดิม
คราวนี้ที่สระน้ำได้มีการตั้งชุดคาราโอเกะขึ้น ซึ่งเป็นแบบครบชุด ( Full Option ) เป็นเวที มีแสงสีเสียงพร้อม อาหารก็ตั้งวางไว้ที่โต๊ะใหญ่ให้ตักเหมือนเดิม ซึ่งขณะที่กาบุมอนกับอากุมอนกำลังจะเข้าไปดู คนอื่นๆก็ค่อยตามมา
เทลมอน : ไงจ๊ะ พวกเรา !! ( เทลมอนโบกมือเรียกกาบุมอนพร้อมกับเดินเข้ามา )
ปิโยมอน : เอาล่ะ !! วันนี้ฉันมีพิเศษมาให้ด้วย...แต่นแต้น !! ( ปิโยมอนยกลังน้ำอัดลมขึ้นมาซึ่งในนั้นก็มีไวน์รวมอยู่ด้วย )
โกมามอน : นี่ๆ เราไปดูอาหารกันเถอะ
เท็นโทมอน : ก็ดีเหมือนกัน
พวกกาบุมอนก็เดินไปดูอาหารกัน ซึ่งคราวนี้อาหารมาอลังการกว่าเดิมอีก...
อากุมอน : อู้หู !! ไก่อบภูเขาไฟ ( ควันโขมงโฉงเฉง ) ยอดไปเลย !!
กาบุมอน : ว้าว !! สปาเก็ตตี้หลากรส ( ตั้งแต่หน้าเนื้อยันผัดขี้เมา )
เทลมอน/ปิโยมอน/พัลมอน : โอ้โห !! สลัดผลไม้ สลัดกุ้งชุปแป้ง ( ไร้ไขมันเช่นเคย )
ปาตามอน : เย้ๆๆ สุกี้รวมมิตร !!
เท็นโทมอน : ยากิโซบะกับลูกชิ้น !! ว้าว อันนี้ญี่ปุ่นขนานแท้ !!
โกมามอน : สุดยอด !! รวมมิตรทะเลเผา เย้ !!
หลังจากที่ทุกคนต่างพบอาหารอันโปรดปรานแล้ว จึงต่างคนต่างก็ไปตักมาทานกันที่โตะอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยมากๆ พอบรรยากาศเริ่มมืดลง เวทีคาราโอเกะก็เริ่มบรรเลงเพลงขึ้น โดยคนแรก คือ อากุมอน ( พี่ท่านรีบกินแล้วรีบไปจองไมค์ก่อนเลย ) พวกกาบุมอนก็ปล่อยให้อากุมอนร้องเพลงอย่างเต็มที่ เพราะถือว่าคืนนี้ ขอให้ทุกคนสนุกให้เต็มที่ พออากุมอนร้องเพลงจบ โกมามอนก็ขอต่อเลย ซึ่งน้ำเสียงก็พอๆกับอากุมอนแหละ แต่พอฟังได้หน่อยนึง แล้วต่อจากนั้นก็เริ่มทะยอยผลัดกันออกไปร้องที่ละคนสองคน สำหรับกาบุมอนขอนั่งฟังดีกว่า ส่วนปิโยมอนกับเทลมอน กาบุมอนเห็นทั้งสองเริ่มเปิดไวน์ดื่มกันแล้ว ซึ่งทั้งคู่ดื่มไปนั่งฟังเพลงไปอย่างเพลิดเพลิน
ปิโยมอน : เอ้า !! วันนี้สุดๆไปเลย เทลมอน เชียร์ !! ( ปิโยมอนยกแก้วไวน์ขึ้นมา )
เทลมอน : ช่ายแล้ว !! เชียร์ !! ( เทลมอนยกแก้วไวน์ชนกับแก้วของปิโยมอน )
ดูเหมือนว่า 2 สาวนั้นคงปล่อยอารมณ์เต็มที่ไปแล้ว กาบุมอนหันไปดูทางเวที ก็เห็นเท็นโทมอนกับพัลมอนเริ่มออกไปจอยกับเสียงเพลงซะแล้ว
** สักพักก็มาถึงจุดสำคัญของคืนนี้แล้ว ก็คือ...การได้ร้องเพลงร่วมกัน ซึ่งคราวกาบุมอนก็ขอออกไปร้องเพลงด้วยกับทุกคนทั้งหมด **
** บรรยากาศท้องฟ้าเปิดโล่ง ดาวบนท้องฟ้าส่องสว่างสุกใส แสงไฟบนเวทีลดความสว่างลงให้มีแสงส่องออกมาพอสว่างเล็กน้อย ดิจิมอนทั้ง 8 ตัวต่างก็ยืนพร้อมหน้ากันบนเวทีด้วยสีหน้าที่ยินดี เพลงเริ่มบรรเลงขึ้นโดยมีสายลมพัดมาอย่างเบาๆ กาบุมอนและเพื่อนๆดิจิมอนอีก 7 คน ยืนจับไมค์แล้วก็ต่างยิ้มให้แก่กันด้วยความยินดีที่ พวกเขาได้มีโอกาสร้องเพลงร่วมกัน....โดยเพลงที่พวกเขาร้องคือเพลง Shinka de Guts ( คลิ๊กที่นี่เพื่อฟัง...ขณะฟังก็ลองจินตนาการเอานะว่าตอนนี้ดิจิมอนทุกตัวต่างยืนร้องเพลงร่วมกันอย่างมีความสุข ) **
หลังจากที่เพลง Shinka de Guts จบลง ทุกคนก็ต่างยิ้มให้แก่กัน บ้างก็จับมือ โอบไหล่แสดงถึงมิตรภาพที่อบอุ่น ก่อนที่จะแยกย้ายลงมาทานอาหาร หรือ ทำอย่างอื่นกันต่อ...
กาบุมอนกลับมานั่งที่เดิมซึ่งอยู่ตรงข้ามกับอากุมอน : เฮ่อ...คืนนี้เป็นคืนที่ฉันมีความสุขมากเลยนะ อากุมอน...
อากุมอนพยักหน้ายิ้มตอบ : ใช่ ฉันก็เหมือนกัน...พวกเราทุกคนต่างก็ต่อสู้ ฝ่าฟันอุปสรรคมามากมาย แต่สุดท้ายพวกเราได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขอีกครั้งกันอ่ะนะ...โดยเฉพาะที่พวกเราได้ร้องเพลงร่วมกันแบบเมื่อกี้ ฉันรู้สึกว่า...มันประทับใจมากๆเลยล่ะ
กาบุมอนนั่งคุยกับอากุมอนอยู่สักพัก แล้วปิโยมอนเธอก็ได้เดินเข้ามาหากาบุมอน โดยมือข้างหนึ่งขอเธอถือแก้วไวน์อยู่
ปิโยมอน : กาบุมอน...ฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ
กาบุมอนหันไปมองหน้าปิโยมอน ซึ่งกาบุมอนสังเกตุเห็นว่าแก้มชมพูๆของปิโยมอน เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ซึ่งกาบุมอนไม่รู้หรอกว่านั่นคือ อาการของคนเริ่มเมา จึงเดินตามปิโยมอนไปโดยไม่คิดอะไร
ปิโยมอนได้พากาบุมอนมานั่งคุยกันที่ศาลาริมน้ำหน้าสโมสร ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของสระน้ำ บรรยากาศบริเวณนั้นก็มืดเล็กน้อย มีแสงไฟสีเหลืองจากโคมไฟตามทางส่องอยู่บ้าง ให้พื้นที่บริเวณนั้นสว่างอยู่เล็กน้อย ลมเย็นๆเริ่มพัดเข้ามา ซึ่งกาบุมอนรู้สึกว่าเป็นบรรยากาศที่ดีมากๆเลย...
ปิโยมอน : มานั่งตรงนี้สิ...กาบุมอน... ( ปิโยมอนเดินเข้ามาในศาลาแล้วนั่งลงตรงเก้าอี้ยาวบริเวณระเบียงของศาลาที่ยื่นออกมา แล้วก็เรียกกาบุมอนด้วยเสียงอันนุ่มนวล )
กาบุมอนก็ค่อยๆเดินเข้าไปนั่งข้างๆปิโยมอน โดยตอนนี้กาบุมอนเริ่มมีความรู้สึกเขินอยู่เล็กน้อย
กาบุมอน : เอ่อ...มีอะไรหรอปิโยมอน ( กาบุมอนก้มหน้าพยายามถามตามปกติ )
ปิโยมอน : คืนนี้ดาวสวยจังเลยนะ... ( เธอวางแก้วไวน์ลงแล้วแหงนหน้ามองดูดาวบนท้องฟ้า )
กาบุมอนลองเงยหน้ามองขึ้นไปเช่นกัน : อืม...ใช่...คืนนี้ดาวเต็มท้องฟ้าเลยนะ
แล้วทั้งคู่ก็นั่งเงียบๆอยู่สักพัก จนปิโยมอนเริ่มหยิบอะไรบางอย่างออกมา มันคล้ายกับเครื่องอัดเสียง เธอวางมันไว้ข้างๆตัวเธอแล้วกดเปิดเพลงขึ้น ซึ่งเพลงที่เธอเปิดก็คือ เพลง ???? ( คลิ๊กที่นี่เพื่อฟัง แล้วระหว่างฟังก็จินตนาการอ่านเนื้อเรื่องต่อไปพร้อมๆกันเลย แล้วคุณอาจจะมีความรู้สึกแบบเดียวกับกาบุมอนก็ได้ )
กาบุมอนมองไปที่ปิโยมอนเล็กน้อย เธอก็หน้าแดงยิ้มให้กับกาบุมอน เล่นเอากาบุมอนไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี แล้วอีกอย่าง บรรยากาศมืดๆที่เห็นดาวสวยๆ แถมยังมีเพลงแบบนี้บรรเลงอีก ทำให้กาบุมอนรู้สึกว่า " มันช่างโรแมนติกอะไรอย่างนี้ "
ปิโยมอน : กาบุมอน...เธอ...คิดว่าฉันเป็นยังไง ? ( ปิโยมอนเริ่มก่อน เธอถามโดยไม่ได้หันมามองกาบุมอน )
กาบุมอน : ก็ๆๆๆ...เธอก็เป็นดิจิมอนที่...เอ่อ...ใจดี น่ารัก คอยเป็นห่วงคนอื่นอยู่เสมอๆเลย
ปิโยมอน : แล้วเธออยากรู้ไหม...ว่าฉันคิดว่าเธอเป็นยังไง ? ( คราวนี้ปิโยมอนค่อยๆหันมามองกาบุมอน โดยสายตาที่เธอมองมานั้นมันกึ่งปิดกึ่งเปิดคล้ายกับคนมีอารมณ์เคลิ้มอย่างนั้นแหละ )
กาบุมอน : เอ่อ...คือ...เอ่อ... ( กาบุมอนพยายามใจเย็นแล้ววางฟอร์มเดิมอยู่ )
ปิโยมอน : ฉันคิดว่า...เธอเป็น...ดิจิมอนที่...หล่อ...น่ารัก...ดูสุภาพและอบอุ่นจริงๆเลย...
ปิโยมอนพูดตรงไปตรงมามาก แถมขณะพูดก็เริ่มเขยิบขยับมาใกล้กาบุมอนมากขึ้นๆ ทำให้ใจของกาบุมอนเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งสิ่งที่เห็นได้ในตอนนี้ก็คือ แก้มของกาบุมอนตอนนี้แดงเป็นแอบเปิ้ลเลย...
กาบุมอน : งะ...งั้นหรอ...ขอบใจนะที่เธอคิดอย่างนั้น
ปิโยมอนเริ่มเอียงตัวมาพิงไหล่ของกาบุมอน : แต่ว่า...ฉัน...ไม่ได้คิดแค่นั้นน่ะสิ...
กาบุมอนเริ่มนึกในใจ : เอาแล้วสิเรา !! เธอเริ่มบุกเข้ามาแล้ว !! ทำไงล่ะเนี่ย !!
กาบุมอน : เอ่อ...คือ ปิโยมอน...ฉันว่าเรากลับเข้าไปในงานกันเถอะ ( กาบุมอนค่อยๆดันปิโยมอนออกช้าๆแล้วพยายามลุกหนี )
ปิโยมอน : เดี๋ยวสิ !! กาบุมอน...
ปิโยมอนจับแขนกาบุมอนไว้แล้วดึงเข้ามาหาตัว แถมจากนั้นเธอก็ยังโถมตัวเข้าหากาบุมอนอีก ทำให้กาบุมอนล้มลงไปนอนบนเก้าอี้ โดยมีปิโยมอนนอนทับอยู่ข้างบน ซึ่งคราวนี้กาบุมอนทำอะไรไม่ถูกเลยนอกจากหน้าแดง เบิกตากว้างและหายหอบด้วยความตกใจเมื่อเห็นปิโยมอนเล่นจู่โจมเขาแบบนี้
กาบุมอน : นี่ปิโยมอน !! ฉันว่าเธอเมาแล้วนะ...เรากลับกันเถอะ... ( กาบุมอนพยายามดันปิโยมอนเบาๆ แต่รู้สึกว่าเธอจะไม่ยอม )
ปิโยมอนไม่รีรอ เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้กาบุมอนเรื่อยๆเรื่อยๆ แล้วก็บอกว่า : คือฉัน...ฉัน...ฉันชอบ...
กาบุมอนคิดในใจว่า : โอ๊ยตาย !! ฉันถูกจู่โจมแล้ว !! จะทำไงดีเนี่ย !!
ระหว่างที่กาบุมอนยังปฏิเสธปิโยมอนอยู่นั้น กาบุมอนเริ่มมองหน้าปิโยมอน ซึ่งพอเขามองหน้าปิโยมอนดีๆ กาบุมอนก็เกิดมีความรู้สึกบางอย่าง ซึ่งมันทำให้เขาหายใจเบาลงแต่ก็ยังคงหนักหน่วงอยู่
กาบุมอนหลบตาปิโยมอนด้วยความรู้สึกอื่นที่ไม่ใช่ความกลัวหรือรังเกียจ โดยที่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้ว่ามันคืออะไร แล้วมันเป็นความรู้สึกเดียวกับปิโยมอนหรือเปล่า กาบุมอนจึงได้แต่ปล่อยให้ปิโยมอนยื่นหน้าเข้ามาหากาบุมอนเรื่อยๆ
กาบุมอน : เอ่อ...ปิโย...ปิโยมอน...คือฉัน... ( กาบุมอนหลบตาแล้วตอบด้วยเสียงที่นิ่มนวล เปรียบเสมือนว่าเขายอมแพ้แล้ว... )
แต่ก่อนที่ปิโยมอนจะทำอะไรกาบุมอนไปมากกว่านี้ ก็มีเสียงอากุมอนเข้ามาขัดจังหวะพอดี ทำให้ปิโยมอนยอมปล่อยกาบุมอนออกไปจนได้...
อากุมอน : กาบุมอน ปิโยมอน อยู่แถวนี้หรือเปล่า ?
กาบุมอน : ฮ้า !! อากุมอนๆๆ มาพอดีเลย มีอะไรๆ ( กาบุมอนรีบวิ่งหนีมาหาอากุมอนทันที )
อากุมอน : คือ มีของหวานมาเสริฟน่ะ ฉันก็เลยมาชวนไปกินกัน
ปิโยมอน : ก็ดีเหมือนกัน ฉันชอบของหวาน ( เธอพูดแล้วหันมามองกาบุมอนก่อนที่จะบินไปที่สระน้ำ )
หลังจากนั้นทุกคนก็เริ่มสนุกสนานกันต่อ จนประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ อากุมอนเริ่มมีอาการเมาอย่างหนัก เพราะไม่รู้ว่าแอบไปลองไวน์มาตั้งแต่ตอนไหน ( สงสัยเทลมอนเธอจะแอบชวน )
กาบุมอนจึงต้องประคองอากุมอนกลับเข้าห้องพัก โดยคนอื่นๆก็เริ่มทยอยกันกลับเข้าห้องพักเช่นกัน ( คงเสียงแหบกันหมดแล้ว ก็เล่นร้องกันตลอดสามสี่ชั่วโมงเนี่ย )
อากุมอน : อือ...อารายเล่า...ฉานเดินเองด้ายน่า...
กาบุมอน : ฉันว่าถ้าเป็นอย่างนั้น คืนนี้นายคงกลับไม่ถึงที่พักแน่ๆ ( กาบุมอนแบกอากุมอนมานอนบนเตียงด้วยความเหนื่อย )
กาบุมอน : ฉันบอกแล้วน้า ว่าอย่าไปลองกินไวน์ของปิโยมอนเค้าน่ะ...ดูสิ !! เป็นไง !!
พออากุมอนได้ยินกาบุมอนเรียกชื่อปิโยมอน อากุมอนก็จับมือกาบุมอนแล้วกระชากลงมานอนบนเตียง !!
กาบุมอน : หวา !! อะไรเนี่ยอากุมอน !! ( กาบุมอนตกใจมากเมื่อถูกอากุมอนดึงมานอนบนเตียง )
อากุมอน : ปิโยมอน...เธอน่าร้ากจางเลย... ( อากุมอนจ้องกาบุมอนด้วยสีหน้าของคนเมาแล้วคลานขึ้นมานอนคร่อมกาบุมอน )
กาบุมอน : แว้ก !! เฮ้ยๆๆ !! อากุมอน !! จะบ้าเรอะ นายจะทำอะไร !! ( กาบุมอนรีบเอามือยันอากุมอนอย่างด่วนจี๋ พร้อมกับโวยวายลั่น )
อากุมอน : แหม...ปิโยจาง...ฉานออกจาหล่อ...บึกบึน...มีกล้ามด้วย...เอิ๊ก!!
กาบุมอนคิดในใจ : โอ้ย !! เอาอีกแล้วเรา...วันนี้เราไปกินอะไรมานะเนี่ย ทำไมมีแต่คนหลงเสน่ห์ จ้องจะทำกับเราแบบนี้ทั้งนั้นเลย !! โห้ยยย !! ฉานอยากจาบ้า..!!
อากุมอนเริ่มยื่นปากยาวๆเข้ามาใกล้ๆกาบุมอน แล้วคิดจะทำแบบเดียวกับที่ปิโยมอนทำอีก
อากุมอน : ปิโยจาง...ฉันขอ...ขอ...
กาบุมอน : เฮ่ยๆ เฮ้ยๆๆๆ อากุมอน !! ( กาบุมอนไม่สนใจแล้ว รีบยันพุงอากุมอนด้วยเท้าแล้วดันจนอากุมอนตกเตียงลงไปดังตุ๊บ เพราะว่าไม่งั้นกาบุมอนคงจะถูกอากุมอนจูจุ๊บแน่ๆ )
หลังจากที่กาบุมอนทำให้อากุมอนสงบลงได้ จึงพาเขาไปอาบน้ำแล้วอุ้มมานอนบนเตียง จากนั้นกาบุมอนก็อาบน้ำบ้างแล้วก็มานอนคิดที่เตียงก่อนที่จะหลับไป...
กาบุมอน : อืม...ปิโยมอน...เธอมีความรู้สึกยังไงกับฉันหรอ ? แล้ว...ความรู้สึกนั้น...เป็นความรู้สึกแบบเดียวกับฉันหรือเปล่า... ?
-- บรรยากาศยามเช้าของรีสอทต์ --

รูปทั้งสอง เป็นบรรยากาศยามเช้าที่วิวหน้าระเบียงห้องของกาบุมอน
-- ไร่ Digimonfunny Club --

รูปที่หนึ่งถึงสาม เป็นบริเวณส่วนต่างๆของไร่ใน Digimonfunny Club เป็นสถานที่ที่กาบุมอนขี่ Pop มาเดินเล่นกัน
-- ลานกิจกรรมต่างๆใน Digimonfunny Club --
รูปแรก คือ กระเช้าชมวิวที่พวกปิโยมอนไปนั่งวี๊ดว๊ายกัน โดยใกล้ๆนั้นก็เป็น Flying Fox ที่อากุมอนแหกปากเล่นแล้วไหลลงมานั่นแหละ
รูปที่สอง คือ สนามเล่นรถวิบาก ที่ โกมามอนกับปาตามอนทุลักทุเลบังคับรถนั่นแหละ
-- ศาลาริมน้ำ --

รูปนี้ คือ ศาลาริมน้ำ ที่ปิโยมอนจะพยายามทำและบอกอะไรบางอย่างกับกาบุมอนในคืนนั้น...
-------------------------------------------
-- วันเสาร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ( วันแห่งการล่ำลา และ บอกความรู้สึกของกาบุมอน ) --
วันนี้เป็นวันที่พวกกาบุมอนจะเดินทางกลับกันแล้ว กาบุมอนก็ตื่น6 โมงเช้าอย่างเช่นเคย เขาลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟัน แล้วออกมาเดินเล่นนอกบ้านพัก ปล่อยให้อากุมอนนอนต่อไปก่อน ระหว่างเดิน กาบุมอนก็ชมวิวไปคิดเรื่องต่างๆไป จนกระทั่งกาบุมอนได้ยินเสียงปาตามอนเรียก
ปาตามอน : กาบุมอน อรุณสวัสดิ์
กาบุมอน : อรุณสวัสดิ์ ปาตามอน
ปาตามอน : ตื่นเช้าทุกวันเลยนะ แล้วอากุมอนล่ะ
กาบุมอน : ยังนอนอยู่เฉย เมื่อคืนเขาเมาน่าดูเลย ( กาบุมอนนึกเหตุการณ์ที่อากุมอนทำเมื่อคืนแวปนึงแล้วส่ายหน้า )
ปาตามอน : โห...พอๆกับห้องฉันเลย ตอนนี้ทั้งโกมามอนกับเท็นโทมอนยังสลบไม่ฟื้นเลย
กาบุมอน : หา !! อย่าบอกนะว่า 2 คนนั้นก็ไปลองไวน์ของปิโยมอนด้วย
ปาตามอนพยักหน้า : อือ แต่ค่อยยังชั่วที่พวกเขากลับมาปุ๊ปก็นอนปั๊ปเลย ถ้าอาละวาด ฉันคงแย่แน่...
กาบุมอนคิดในใจโดยมีเหงื่อตกเล็กน้อย : โห...ดีนะที่ 2 คนนั่นไม่มาอยู่ห้องเดียวกับเรา ไม่งั้นเราคงโดนรุมแน่ๆเลย...
ปาตามอน : นี่กาบุมอน !! ไหนๆก็วันสุดท้ายแล้วนะ เราลองไปฟิตเน็ทกันดีไหม ?
กาบุมอน : อือ...น่าสนใจนี่ ไปกันสิปะ... ( กาบุมอนพูดเสร็จก็ให้ปาตามอนบินนำไป )
เมื่อกาบุมอนกับปาตามอนมาถึงห้องฟิตเน็ท ต่างคนก็ต่างสำรวจหาเครื่องออกกำลังกายที่ตนพอจะเล่นได้ สำหรับกาบุมอนคงไม่มีปัญหา แต่ปาตามอนนี่สิ กาบุมอนจึงช่วยปาตามอนเลือกเครื่องออกกำลังกายให้ ซึ่งสุดท้ายก็ได้ลู่วิ่งอยู่กับที่ กาบุมอนก็ให้ปาตามอนยืนบนลู่เพื่อเตรียมพร้อม แล้วก็เปิดเครื่องให้ลู่วิ่งไหลไป โดยปรับระดับเป็น Slow เพื่อไม่ให้ปาตามอนเหนื่อยจนเกินไป...
ปาตามอน : Thank you กาบุมอน นายไปออกกำลังของนายเถอะนะ
กาบุมอน : โอเค ถ้าจะให้หยุดก็บอกนะ เดี๋ยวฉันจะมาปิดให้
หลังจากนั้นกาบุมอนก็ไปออกกำลังกายตามใจของเขา โดยเริ่มแรกก็ Sit up ตามมาด้วยเครื่องบริหารหน้าอก ( ที่ดึง 2 ฝั่งเข้าหาตัว ) แล้วก็ตบท้ายด้วยดัมเบล ( อันนี้ชอบ เพราะเล่นประจำ )
ระหว่างที่กาบุมอนกำลังนั่งยกดัมเบลเล็กขึ้นลงอยู่นั้น ปิโยมอนกับพัลมอนก็เข้ามาพอดี ซึ่งกาบุมอนยังไม่รู้ตัวหรอกว่า ปิโยมอนกำลังแอบมองเขานั่งยกดัมเบลขึ้นๆลงๆอยู่ ซึ่งเมื่อเธอมองเห็นกล้ามของกาบุมอนก็ยิ่งหน้าแดงมากขึ้น
ปิโยมอนเอามือปิดแก้มตัวเองไว้ : โอ้...ว้าว !! ช่างแข็งแรง...เท่ห์อะไรอย่างนี้
พัลมอนเหล่ไปทางปิโยมอนพร้อมกับเรียกสติเล็กน้อย : อะแฮ่มๆๆ ปิโยมอน...ตกลงว่า...จะมาออกกำลังกายหรือว่า... จะมาทำอะไรจ๊ะ ?
ปิโยมอน : อะ...อะไรของเธอล่ะยะ...ปะๆๆไปออกกำลังกายกันได้แล้ว ( ปิโยมอนรีบดึงพัลมอนไปออกกำลังกันอีกมุมนึง )
กาบุมอนออกกำลังไปนั่งพักไปบ้างจนประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งได้ จึงไปดูปาตามอนซึ่งเขายังคงวิ่งอยู่บนลู่วิ่งนั่นอยู่
กาบุมอน : โอ้โห !! ปาตามอน นายนี่อึดมากเลยนะเนี่ย ( กาบุมอนทึ่งในความอึดของปาตามอน )
ปาตามอนหันมามองกาบุมอนด้วยความดีใจ : โอ้พระเจ้า !! นายมาแล้ว ช่วยปิดที ฉันหมดแรงจะเดินหรือบินแล้ว...
พอกาบุมอนปิดเครื่องลง ปาตามอนก็นอนเผละกองกับลู่วิ่งทันที กาบุมอนเลยต้องอุ้มปาตามอนมานั่งพักก่อนที่เขาจะเป็นลม
กาบุมอน : ไหวรึเปล่าปาตามอน ( กาบุมอนหยิบพัดแถวๆนั้นมาพัดให้ปาตามอน )
ปาตามอน : ก็โอเคนะ...แต่ฉันขอตัวก่อนแล้วกัน ( ปาตามอนพูดจบก็ค่อยๆกระพือปีกบินออกไป )
กาบุมอนก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยแล้ว เหงื่อก็ออกตามตัวแล้วด้วย จึงเดินกลับที่พักเข้าไปอาบน้ำอาบท่า พอเสร็จแล้วก็มาปลุกอากุมอนให้ตื่นไปอาบน้ำล้างหน้าซะที แต่พออากุมอนลุกขึ้นมาได้ เขายังมีอาการมึนอยู่ กาบุมอนจึงต้องพาอากุมอนเข้าห้องน้ำ เอาน้ำลูบหน้าอากุมอนซักหน่อย เขาถึงจะอาบน้ำเองได้ ซึ่งระหว่างนั้น กาบุมอนก็เริ่มเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเตรียมจะกลับ พออากุมอนทำธุระเสร็จแล้ว กาบุมอนจึงพากันไปทานอาหารเช้าที่สโมสร ซึ่งคนอื่นๆก็กำลังทานอาหารกันอยู่เช่นกัน กาบุมอนและอากุมอนต่างก็ตักอาหารมานั่งทานกับเพื่อนๆ แล้วเริ่มคุยกัน
เทลมอน : ไงจ๊ะ อากุมอน เมื่อคืนสนุกไหม... ( เทลมอนจิบกาแฟแล้วถามอากุมอน )
อากุมอน : ใช่ ฉันสนุกจนลืมโลกเลยล่ะ แต่ว่าฉันกลับมานอนในที่พักได้ยังไงอ่ะ...กาบุมอนนายรู้รึเปล่า ?
กาบุมอนส่ายหน้ารัวๆแล้วตอบ : เหอะๆๆ ฉันว่า...นายอย่ารู้เลยดีกว่า
ปิโยมอนขอพูดบ้าง : ใช้ไม่ได้เลยนะอากุมอน...เมาแล้วยังจำอะไรก็ไม่ได้ ดูฉันสิ ฉันยังจำได้อยู่เลยว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรไว้บ้าง...
ปิโยมอนพูดเสร็จก็หันมามองกาบุมอน : ใช่ไหมจ๊ะ...กาบุมอน...
กาบุมอนสะดุ้งนิดๆแล้วจิบน้ำส้มแก้เขิน
พัลมอน : เอาล่ะๆๆ ช่างเถอะ เดี๋ยวประมาณ 9 โมงเช้า เลโอมอนจะมารับแล้วนะ กินเสร็จแล้วก็กลับไปเก็บของซะ แล้วมารอที่หน้าสโมสรเหมือนเดิมนะ ( พัลมอนพูดเสร็จเธอก็เดินออกไป )
หลังจากที่พวกกาบุมอนทานอาหารเช้าเสร็จต่างคนก็ต่างแยกย้ายเข้าที่พักไปเก็บของ แล้วเอากุญแจห้องมาคืนที่ลอบบี้ ต่อจากนั้นทุกคนก็มารอที่หน้าสโมสรจนเมื่อถึงเวลาเลโอมอนมารับ ซึ่งต่างคนก็ต่างขนของขึ้นรถรางแล้วก็เริ่มเดินทางกลับกัน ซึ่งระหว่างนั้นแต่ละคนก็มองวิวป่าวิวภูเขารอบๆ เป็นการอำลาก่อนที่รถรางจะเหาะพ้นดินแดนแห่งนั้นไป
ในที่สุดรถรางก็พาทุกคนกลับมาที่เมืองแห่งการเริ่มต้น ทุกคนลงจากรถแล้วขอบคุณเลโอมอนที่คอยบริการอยู่ตลอดก่อนที่เลโอมอนจะขับรถรางจากไป หลังจากนั้นต่างคนก็ต่างล่ำลากัน แล้วค่อยๆแยกย้ายกันไป จนเหลือแต่ปิโยมอนกับกาบุมอน เพราะทั้ง 2 ต้องกลับทางเดียวกัน
ระหว่างทาง กาบุมอนกับปิโยมอนต่างก็เงียบทั้งคู่ ไม่รู้จะพูดอะไรดี จนเมื่อถึงปากทางเข้าเขตภูเขามิราฮาชิ (บ้านของปิโยมอน) ทั้งคู่ก็ต่างบอกลากัน
กาบุมอน : ขอบใจมากนะปิโยมอน ที่อุตส่าห์ชวนฉันไปเที่ยว
ปิโยมอน : ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่อยากเห็นเธอมีความสุขเท่านั้นเอง
กาบุมอนก้มหน้าตอบโดยแก้มเริ่มแดงเล็กน้อย : ใช่...ฉัน...มีความสุขมากๆเลย...โดยเฉพาะตอนที่ได้คุยกับเธอเมื่อคืนนี้ ฉันรู้สึกมีความสุขที่สุดเลยนะ...ปิโยมอน...
ปิโยมอนเธอหน้าแดงตอบเมื่อเธอได้ยินกาบุมอนพูดแบบนั้น เหมือนกับกาบุมอนให้คำตอบอะไรบางอย่างกับเธอ...
ปิโยมอน : กาบุมอน...
กาบุมอน : เอ่อ...ขอบใจนะ...ฉันไปก่อนล่ะ
จากนั้นกาบุมอนก็เดินต่อจนกระทั่งมาถึงบ้าน เขาวางข้าวของลง เปิดแอร์แล้วลงนอนบนโซฟายาวในห้องรับแขกของเขา
กาบุมอน : ฮ้า !! เย็นดีจังเลย ไม่มีที่ไหนจะดีไปกว่าบ้านเราแล้วล่ะน้า...
กาบุมอนนอนอยู่สักพักก็เริ่มเอาข้าวของออกมาเก็บเข้าที่ ซึ่งเสร็จแล้วเขาก็เริ่มกวาดบ้าน ถูบ้าน เช็ดฝุ่น ตามเฟอร์นิเจอร์เล็กน้อย โดยระหว่างนั้น กาบุมอนก็หวนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนอีกครั้งที่เขากับปิโยมอนได้คุยกัน แล้วกาบุมอนก็พูดเปรยๆออกมาว่า
" ขอบใจนะปิโยมอน...ขอบใจ... "
------------ THE END ------------
| Digimon Fiction | Locked | English Fiction | Fiction room | Main Room |